Рқимаҳи саркорро ки хондам гуё дарҳои биҳиштро бар рӯй ин даври афтода мискин гушӯданд ва чандон хўшўқт ва шодком шудам ки фалаки нъўзболлаҳ агар фикр интиқом кунад ; он қадр аз мароҳиму ашФоқи наввоби шоҳзода навишта будед ки олимиро банда ва барда кардед ; хусусан ману наввоби нойиби ассалтанаи рӯҳии фидоаро он қадри восиқ ва муътақид сохтед ки олӣашони Муҳаммадҳусайни бики беҳтар хабар дорад . Балии ҳақ инаст ки ҳиммат воло наҳиммат фармуданд ва мо ҳамагиро аз хок бардоштанд .

رقیمه سرکار را که خواندم گویا درهای بهشت را بر روی این دور افتاده مسکین گشودند و چندان خوشوقت و شادکام شدم که فلک نعوذبالله اگر فکر انتقام کند؛ آنقدر از مراحم و اشفاق نواب شاهزاده نوشته بودید که عالمی را بنده و برده کردید؛ خصوصا من و نواب نایب السلطنة روحی فداه را آنقدر واثق و معتقد ساختید که عالیشان محمدحسین بیک بهتر خبر دارد. بلی حق این است که همت والا نهمت فرمودند و ما همگی را از خاک برداشتند.

Худои умр ва тавфиқ бабанда ва шумо бидиҳад ки хидматӣ дар талофии ин ҳама марҳамат тавонем кард . Ҳар чаҳ хостами вазъи рзомндии худамро аз бародари гиромии меҳрбонами мирзои набии хон изҳор кунам иборатӣ ёфтам ки аз ончӣ дар замир дорам таъбир бидон кунам , лобуди сукут ихтиёр кардам аммо сукутии баёни ъндаҳу такаллум .

خدا عمر و توفیق ببنده و شما بدهد که خدمتی در تلافی این همه مرحمت توانیم کرد. هر چه خواستم وضع رضامندی خودم را از برادر گرامی مهربانم میرزا نبی خان اظهار کنم عبارتی یافتم که از آنچه در ضمیر دارم تعبیر بدان کنم، لابد سکوت اختیار کردم اما سکوتی بیان عنده و تکلم.