Мухлисони навози амтоъо : он шаб дар боби миқрози доруғаи дафтару чўхои нури чашми азизи мирзои Муҳамади ҷаъфари ҳарфӣ мазкӯр шуд ва акнӯн ки моҳўт надӯхта , биҷои чўхои дӯхта ирсол мешавад , шояд бар ин ҳамл кунанд ки болмсли харҷи яқау музди хайётро нафъ худ карда , ин ҷузъиро ҳам навъе аз сарфа донистаам . Иқрори худам дар рқъаҳи он шабии ҳам шоҳдк хӯбӣасту фақараи арҳҷи фалсӣ , албата дар назар шумо ҳаст . Алҳамдулиллоҳи шумо ориф ва воқифед ки ақроролъқло гуфтаанд на сФҳоу ҷҳлоу болФрз ки ончӣ онҷо гуфтаам ҳуҷҷат шавад , бории ҳоло ки бухлу хисосати бандаи боқарори худам бар ман собиту мудаллал шуда , чаҳ лозим ки ҳмқу сФоаҳро ҳам бикрдори худ бар худ лозим ва муваҷҷаҳ кунам ?

مخلصان نواز امطاعا: آن شب در باب مقراض داروغه دفتر و چوخای نور چشم عزیز میرزا محمد جعفر حرفی مذکور شد و اکنون که ماهوت ندوخته، بجای چوخای دوخته ارسال میشود، شاید بر این حمل کنند که بالمثل خرج یقه و مزد خیاط را نفع خود کرده، این جزئی را هم نوعی از صرفه دانسته ام. اقرار خودم در رقعه آن شبی هم شاهدک خوبی است و فقره ارحج فلسی، البته در نظر شما هست. الحمدالله شما عارف و واقفید که اقرارالعقلا گفته اند نه سفها و جهلا و بالفرض که آنچه آنجا گفته ام حجت شود، باری حالا که بخل و خساست بنده باقرار خودم بر من ثابت و مدلل شده، چه لازم که حمق و سفاه را هم بکردار خود بر خود لازم و موجه کنم؟

Эҳдои чўхои мустаъмали баъд аз муддатии бчнини ҳазратии бурҳон ҳамоқатаст ; ҳар чанд аз рӯй садоқат бошад вмоҳўти соя башону пояи эшон сазовортараст ҳар чанд бе харҷи яқау зуннор ирсол шавад .

اهدای چوخای مستعمل بعد از مدتی بچنین حضرتی برهان حماقت است؛ هر چند از روی صداقت باشد وماهوت سایه بشان و پایه ایشان سزاوارتر است هر چند بی خرج یقه و زنار ارسال شود.

Дигари астФтоӣӣ дар боб чоқу фармудед , сӯрати фатво инаст ки нури чашми азиз дар ин хусӯс ҳақ доранд бархилофи шумо ; чаро ки амали мукаррар ҳасанӣ надорад ва эшон , ҳам муштоқанд ҳам мустаъид , ҳам дрксби камолоти мустақилу мустабид ва агарчӣ бо ман собиқаи анояти ндрнд , ман солФаҳ иродат дорам ва аз ҳақи нмигзрми ҳамон миқрози кзо аз шумост .

دیگر استفتائی در باب چاقو فرمودید، صورت فتوی این است که نور چشم عزیز در این خصوص حق دارند برخلاف شما؛ چرا که عمل مکرر حسنی ندارد و ایشان، هم مشتاقند هم مستعد، هم درکسب کمالات مستقل و مستبد و اگرچه با من سابقه عنایت ندرند، من سالفه ارادت دارم و از حق نمیگذرم همان مقراض کذا از شماست.

вассалом

والسلام