Корҳои рӯзгори мо ҳамаи нав ва тозаасту мояи ҳайрату таъаҷҷуб беандоза . Ҷаноби мирзои Муҳамади ҷаъфари ҳукму фатвои навишта ва дар ҳазрати аъло бъзи имзо мақрун гаштааст ки ҳар куҷои хаста ва ранҷураст дар мавкиб Мансур намонад , то иллат ва бо дар мавқиф воло науфтад . Манеҳён хабиру огоҳ аз қувоади ҳарими даргоҳи бойени кори муайян ва муваккиланд ки ҳар киро ориза ва заҳматӣ расад фавран хабар кунанд , субҳони аллоҳ ! пас чаро бойени шиддат аз дил ман ғофиланд ки худ фӣ нафса мояи вабо ва тоъӯнаст ва оҷиз кун Арастӯу афлотӯн .

کارهای روزگار ما همه نو و تازه است و مایة حیرت و تعجب بی اندازه. جناب میرزا محمد جعفر حکم و فتوی نوشته و در حضرت اعلی بعز امضا مقرون گشته است که هر کجا خسته و رنجور است در موکب منصور نماند، تا علت و با در موقف والا نیفتد. منهیان خبیر و آگاه از قواد حریم درگاه باین کار معین و موکلند که هر که را عارضه و زحمتی رسد فورا خبر کنند، سبحان الله! پس چرا باین شدت از دل من غافلند که خود فی نفسه مایة وبا و طاعون است و عاجز کن ارسطو و افلاطون.