Шукри вспоси миннати худоиро ки бори дигари боби раҳмат бар рӯй аҳл ислом гушӯду назари роФт бар тобеъин Сайиди аноми андохту малики исломро аз всмти инқилоби масӯни сохт . Кори малику дайн бком шуд , теғи ҳарбу кин дар ниёам рафт . Дилҳои Роми дида ром гардид , рӯзгори ошуфтаи ороми пазируфт . Дарҳои муровидот аз ду давлати бозу мурғони муросилот дар парвозанд .

شکر وسپاس منت خدای را که بار دیگر باب رحمت بر روی اهل اسلام گشود و نظر رافت بر تابعین سید انام انداخت و ملک اسلام را از وصمت انقلاب مصون ساخت. کار ملک و دین بکام شد، تیغ حرب و کین در نیام رفت. دل های رم دیده رام گردید، روزگار آشفته آرام پذیرفت. درهای مراودات از دو دولت باز و مرغان مراسلات در پروازند.

Фолҳмдоллаҳи алии азими неъматау ъмими раҳматау алслўоаҳи алии набӣа алнабӣау расӯли алўҷиаҳи алзии урф алҳақу аддӣну аҷмъи калимаи алмуслимӣну алии ?алау асҳобаи алмтўслин бо итобаи вассалом .

فالحمدالله علی عظیم نعمته و عمیم رحمته و الصلواه علی نبیه النبیه و رسول الوجیه الذی عرف الحق و الدین و اجمع کلمه المسلمین و علی آله و اصحابه المتوسلین با عتابه والسلام.

Аммо баъд : бар раъии меҳри зёии хусрав малик физой кФрздоӣ , шоҳаншоҳи исломи паноҳ , алғозии фии сиблати аллоҳ , шаҳриёри одили дил , фаррухи рух , тоҷдори вокФи каф , мӯед идмҳри сипеҳр , фазли кӯҳи шикваи базл , бадари қадару баҳо , авҷи мавҷи сахо , смоءи самоҳи вуҷӯд , сенаии синои вуҷӯд , донои хайру шар , дорои фахру фар , бародари муаззами Музаффар , султони албрину албҳрин , ходими алҳрмини алшарифин султони Маҳмӯди хон ки то ҷаҳонаст бо ахтари саъди қарин ва бо шоҳид ком ҳамнишин бод ; макшуф ва машҳӯд медорад ки чун тарбияти олами таквини бтолиФу имтизоҷи табоиъи мухталифаи алмзоҷи манӯт ва марбӯтасту интизоми ҷаҳони ҷуз ба аитлоФи вортботи ҷаҳонёни мумкин ва мақдӯр несту ҳаргиз дар айни меҳру улфат аз ғўоили хилофи вклФт , масӯни вмомўн нмитўон зист , ҳикмати ҷаноби кирдигори шавкати мулӯки рӯзгорро мояи рабту аитлоФи халқу рафъи ихтилоф амр карду муошири носро ки вдоиъи хос ӯ буданд бадасти қудрати вҳкмронӣу фарти роФту меҳрбонии эшон супурд ва дар ҳар аҳду аср ки боқтзои ихтилофи табоиъ , ғоилаҳи хилофии байни алўдоиъи зоҳир ва воқеъ шуд , бҳсни тадбиру сулӯку салотину мулӯки дафъ ва рафъ фармуд .

اما بعد: بر رأی مهر ضیای خسرو ملک فزای کفرزدای، شاهنشاه اسلام پناه، الغازی فی سبیل الله، شهریار عادل دل، فرخ رخ، تاجدار واکف کف، موید یدمهر سپهر، فضل کوه شکوه بذل، بدر قدر و بها، اوج موج سخا، سماء سماح وجود، سنای سینای وجود، دانای خیر و شر، دارای فخر و فر، برادر معظم مظفر، سلطان البرین و البحرین، خادم الحرمین الشریفین سلطان محمود خان که تا جهان است با اختر سعد قرین و با شاهد کام همنشین باد؛ مکشوف و مشهود میدارد که چون تربیت عالم تکوین بتالیف و امتزاج طبایع مختلفه المزاج منوط و مربوط است و انتظام جهان جز به ایتلاف وارتباط جهانیان ممکن و مقدور نیست و هرگز در عین مهر و الفت از غوایل خلاف وکلفت، مصون ومامون نمیتوان زیست، حکمت جناب کردگار شوکت ملوک روزگار را مایة ربط و ایتلاف خلق و رفع اختلاف امر کرد و معاشر ناس را که ودایع خاص او بودند بدست قدرت وحکمرانی و فرط رافت و مهربانی ایشان سپرد و در هر عهد و عصر که باقتضای اختلاف طبایع، غایله خلافی بین الودایع ظاهر و واقع شد، بحسن تدبیر و سلوک و سلاطین و ملوک دفع و رفع فرمود.

Аммо дарин аҳди маймуни масъӯд ки чокарони аътоби ин ду давлату ҳофизони атрофи ин ду мамлакатро дар байни камоли меҳру хушии асбоби ранҷишу нохушӣ фароҳам омад ва як чанд осори ошӯбу атвори нохуб дар баъзе аз суғур бзҳўр расед , бози фазли ҷаноби борӣ ёрӣ карду ботини поки хоҷаи аноми ёварӣ ва мададкорӣ намӯд то бҳсни тадбири авлиёии давлатин рафъи низоу хилофи байни алҳзртин баъамал омаду силаму ислому амну амони дигари бораи мувофиқ ва мъонқ шуданд . Нўоири ҷангу кин ки дар мамолики мусалламин музтараму мтқд буд , мантиқӣ ва мнФқд гардид вклФтҳо болФту ковуш ҳо бисозаш мубаддили гашт . Исми тхолФ аз миён рафт , расми тҳолФ дар миён омад , ҷангу нифоқи рахти сафари баст , сулҳу вифоқи ташриф қудум дод . Адои русуми таҳният аз ду ҷониб лозим афтоду таҷдиди аҳди мрослт бар ду ҳазрат воҷиб омад . Лиҳозои дарин аҳди хуҷастау замони фархунда ки тарҳи ъушрати афкандау бехи ғам ҳо барканда буд , ъолиҷоаҳи рафеъи ҷойгоҳи ҷаллодту иродати паноҳ , бсолти внболти ҳамроҳ , садоқату сромти антбоаҳ , муқарраби алҳзрти алълиаҳи қосими хони сарҳанги пиёдаи низомро ки тарбият ёфта ин давлати абади давом ва тҷрбт карда худоами баланд мақомаст , аз тарафи дӯстонаи ин давлати бҷонби мулӯконаи он ҳазрати ирсолу бнзми силку рабти ақди ин номаи муҳаббати хтомаҳи таҷдиди ъҳўду муровидоти қадимау таъкиди русуми муъоҳидот қўимаҳ намӯдау Зимнани нигоштаи хомаи маваддат аллома месозад ки агар чаҳ ин чандгоҳи нифоқии зоҳир дар миёнаи срҳддорон баҳам расед биҳамдиллоҳи вифоқии ботини дӯстдорон буд ки бо васфи он айёми хилофро маҷоли имтидодии нмишду шуълаи масофро макони аштдодии нмибўд , бали бмнзлаҳи шуълаи хор буд ки битундӣ саркашӣ кунаду базӯдии хомӯшипазиру кафии биллоҳи шҳидо ки муътақиди муҳиби маҳҷӯри ҷуз ин нест ки ин худ аз ҷониби қудси иззати мабнӣ бар ин нуктаи ҳикмат буд ки мстзлони ин ду давлат ки ин худ аз ҷониби қудси иззати мабнӣ бар ин нуктаи ҳикмат буд ки мстзлони ин ду давлат безаволро ки солиёни дароз дар маҳд амн бӯда ва дар зилли фазл осӯдаанд , нисёну ғифлатӣ ки лозим азмон роҳату давом фароғатаст торӣ нагашта , навъи огоҳӣу фарти антбоҳӣ ҳосил шавад ки қадари амн ва рифоҳ донанду шукр ва ҳмдолаҳ кунанду ҷинси илтиёми давлатин исломро ки бнқдҷон харидор оянд ва ман баъди неъмати мўолотро бқлби муболот аз каф ндиҳанд . Илми аллоҳи таъолӣ ки ин дӯсти содиқи алўлои бмлоҳзаҳи ҳамин дақоиқу нукоти лсоноу ҷноно аз ончии рафта ва гузаштааст бокамоли таслиму ризо дар гузаштаи хости худоро ҳарчӣ бӯда ва шудаи айни хайру салоҳ кул медонаду хотири худро Киеви мокони бўоқъоти айёми мозии хўрснд ва розӣ медораду ҳолу билфеъл бақадр мисқолу заррау миқдори хардалу қатра аз он давлати пойдори гилау шиква дар дил надорад ; саҳласт ки қабл азин ҳам меҳру бародарии он дӯсти аъло гуҳар , гунҷоиши чизи дигар дар дили меҳри манзалати муҳаббат парвар нагузошта буду алони камокони меҳри меҳри он бародарро аз қалби маваддат ҷалб барнадошта , муҳаббату ухуввати он ҷаноби аълоро бо тамоми молу малики дунёи баробари мишморд ва ин воқеъоти ҷузъӣаро дар ҷалби он гавҳари азиз бисёр бевақъу ночизи дида ба ҳеҷ ваҷҳ дар назари эътинои нмиорд .

اما درین عهد میمون مسعود که چاکران اعتاب این دو دولت و حافظان اطراف این دو مملکت را در بین کمال مهر و خوشی اسباب رنجش و ناخوشی فراهم آمد و یک چند آثار آشوب و اطوار ناخوب در بعضی از ثغور بظهور رسید، باز فضل جناب باری یاری کرد و باطن پاک خواجه انام یاوری و مددکاری نمود تا بحسن تدبیر اولیای دولتین رفع نزاع و خلاف بین الحضرتین بعمل آمد و سلم و اسلام و امن و امان دیگر باره موافق و معانق شدند. نوایر جنگ و کین که در ممالک مسلمین مضطرم و متقد بود، منطقی و منفقد گردید وکلفت ها بالفت و کاوش ها بسازش مبدل گشت. اسم تخالف از میان رفت، رسم تحالف در میان آمد، جنگ و نفاق رخت سفر بست، صلح و وفاق تشریف قدوم داد. ادای رسوم تهنیت از دو جانب لازم افتاد و تجدید عهد مراسلت بر دو حضرت واجب آمد. لهذا درین عهد خجسته و زمان فرخنده که طرح عشرت افکنده و بیخ غم ها برکنده بود، عالیجاه رفیع جایگاه جلادت و ارادت پناه، بسالت ونبالت همراه، صداقت و صرامت انتباه، مقرب الحضرت العلیه قاسم خان سرهنگ پیاده نظام را که تربیت یافته این دولت ابد دوام و تجربت کرده خدام بلند مقام است، از طرف دوستانه این دولت بجانب ملوکانه آن حضرت ارسال و بنظم سلک و ربط عقد این نامة محبت ختامه تجدید عهود و مراودات قدیمه و تاکید رسوم معاهدات قویمه نموده و ضمنا نگاشته خامة مودت علامه میسازد که اگر چه این چندگاه نفاقی ظاهر در میانه سرحدداران بهم رسید بحمدالله وفاقی باطن دوستداران بود که با وصف آن ایام خلاف را مجال امتدادی نمیشد و شعله مصاف را مکان اشتدادی نمیبود، بل بمنزله شعله خار بود که بتندی سرکشی کند و بزودی خاموشی پذیر و کفی بالله شهیدا که معتقد محب مهجور جز این نیست که این خود از جانب قدس عزت مبنی بر این نکتة حکمت بود که مستظلان این دو دولت که این خود از جانب قدس عزت مبنی بر این نکتة حکمت بود که مستظلان این دو دولت بی زوال را که سالیان دراز در مهد امن بوده و در ظل فضل آسوده اند، نسیان و غفلتی که لازم ازمان راحت و دوام فراغت است طاری نگشته، نوع آگاهی و فرط انتباهی حاصل شود که قدر امن و رفاه دانند و شکر و حمداله کنند و جنس التیام دولتین اسلام را که بنقدجان خریدار آیند و من بعد نعمت موالات را بقلب مبالات از کف ندهند. علم الله تعالی که این دوست صادق الولا بملاحظه همین دقایق و نکات لسانا و جنانا از آنچه رفته و گذشته است باکمال تسلیم و رضا در گذشته خواست خدا را هرچه بوده و شده عین خیر و صلاح کل میداند و خاطر خود را کیف ماکان بواقعات ایام ماضی خورسند و راضی میدارد و حال و بالفعل بقدر مثقال و ذره و مقدار خردل و قطره از آن دولت پایدار گله و شکوه در دل ندارد؛ سهل است که قبل ازین هم مهر و برادری آن دوست اعلی گهر، گنجایش چیز دیگر در دل مهر منزلت محبت پرور نگذاشته بود و الان کماکان مهر مهر آن برادر را از قلب مودت جلب برنداشته، محبت و اخوت آن جناب اعلی را با تمام مال و ملک دنیا برابر میشمارد و این واقعات جزئیه را در جلب آن گوهر عزیز بسیار بی وقع و ناچیز دیده به هیچ وجه در نظر اعتنا نمیآرد.

Умедвораст ки ҳамин парешонеи ҷузъӣ ки чанд рӯзӣ дар ҳудӯди мамлакатин ҳодис шуда , оқибати боиси ҷамъияти комили вомнит куллӣ шаваду бад-ӣни воситаи навъи таъкидӣ дар умӯри доираи байни алҷонбин баъамал ояд ки рӯзи бурузи маротиби иттиҳоду иқтидори ду давлати пойдори биафзояд . Чунон ки дар боби ъҳўди собиқау шурӯти солФаҳи давлатин ки бмрўри айёму курури шҳўру аъўоми фии алҷмлаҳ ихтилоф ёфта буд ва ин айёми хуҷаста ки аҳди масолеҳат битозагӣу муборакӣ баста шуд , таҷдид назарӣ рафту боҳтмоми авлиёии давлатин мазиди интизом ва истеҳком ёфтау тнқиаҳи имзои фусӯлро муфассалу ммҳўри мсҳўби ъолиҷоаҳи ҷаллодти ҳамроҳи муқарраби алҳзрти қосими хон , ирсоли он ҳазрати мсъўднмўдаҳи ҷузъии хоҳишӣ ки дар олами меҳру муҳаббату бародарӣ буд изҳори онро бФрзнди асъади аршад беҳам?ил , ниҳоли давҳаи давлати воқбол , валиаҳди давлати абади муддат безавол , нойиби ассалтанаи алқоҳраҳи албоҳраҳ , аббоси мирзои аидоллаҳи бъўнаҳу вақфаи бФзлаҳ ва манеҳ , муҳаввал ва мФўз дошт ва чун фарзанди мъзии илайҳ дар ҳақиқати фарзанд ҳар ду давлату пайванд ҳар ду ҳазрату ҳофизи суғур ҳар ду мамлакатаст ва дар аҳди сбӣу сини шабоб то ҳоли мутаҷовиз аз бист соласт ки авқоти умру ҷавониро биҷои ъушрату Комронӣ бо камоли ранҷу тъби сарфи суғур ислом карда вбкроту марот дар мъорки муҷоҳидоти нақди ҷонро вқоиаҳи дайни поки Сайид аном намӯда дар ҳамин авқоти масоъии Ҷамилау муҷоҳиди мшкўраҳ дар инъиқоди мусолиҳаи давлатину илтиёми аҳолии ҷонибин мабзул доштау ҳаргиз дар тақдими мҳоми ҳазратин тафовут ва тавфир нагузошта , давр нест ки дар давлати исломи шоистаи эътино ва эҳтиром бошад вмҳмӣ ки аз рӯй сидқу хулӯсу ъқидти бързи ду ҳазрати абади маънуси расонаду бъзи имзоӣ ъаму падару шарафи қавли ду довар то ҷавр мақрун гардаду дигари он ду бародари мҳрпрўр мухтораст ва аз ин муҳаббати сайри ҳамин қадари изҳор кофӣасту зиёдаи ҳоҷат такрор нест пайвастаи ҳақоиқнигор сувари ҳолот ва муҳимот бошанд .

امیدوار است که همین پریشانی جزئی که چند روزی در حدود مملکتین حادث شده، عاقبت باعث جمعیت کامل وامنیت کلی شود و بدین واسطه نوع تاکیدی در امور دایره بین الجانبین بعمل آید که روز بروز مراتب اتحاد و اقتدار دو دولت پایدار بیفزاید. چنان که در باب عهود سابقه و شروط سالفه دولتین که بمرور ایام و کرور شهور و اعوام فی الجمله اختلاف یافته بود و این ایام خجسته که عهد مصالحت بتازگی و مبارکی بسته شد، تجدید نظری رفت و باهتمام اولیای دولتین مزید انتظام و استحکام یافته و تنقیه امضای فصول را مفصل و ممهور مصحوب عالیجاه جلادت همراه مقرب الحضرت قاسم خان، ارسال آن حضرت مسعودنموده جزئی خواهشی که در عالم مهر و محبت و برادری بود اظهار آن را بفرزند اسعد ارشد بی همال، نهال دوحه دولت واقبال، ولیعهد دولت ابد مدت بی زوال، نایب السلطنة القاهره الباهره، عباس میرزا ایدالله بعونه و وقفه بفضله و منه، محول و مفوض داشت و چون فرزند معزی الیه در حقیقت فرزند هر دو دولت و پیوند هر دو حضرت و حافظ ثغور هر دو مملکت است و در عهد صبی و سن شباب تا حال متجاوز از بیست سال است که اوقات عمر و جوانی را بجای عشرت و کامرانی با کمال رنج و تعب صرف ثغور اسلام کرده وبکرات و مرات در معارک مجاهدات نقد جان را وقایه دین پاک سید انام نموده در همین اوقات مساعی جمیله و مجاهد مشکوره در انعقاد مصالحه دولتین و التیام اهالی جانبین مبذول داشته و هرگز در تقدیم مهام حضرتین تفاوت و توفیر نگذاشته، دور نیست که در دولت اسلام شایسته اعتنا و احترام باشد ومهمی که از روی صدق و خلوص و عقیدت بعرض دو حضرت ابد مانوس رساند و بعز امضای عم و پدر و شرف قول دو داور تا جور مقرون گردد و دیگر آن دو برادر مهرپرور مختار است و از این محبت سیر همین قدر اظهار کافی است و زیاده حاجت تکرار نیست پیوسته حقایق نگار صور حالات و مهمات باشند.

вассалом

والسلام