Ҷоءи алкитоби Фҷоӣнии рӯҳу райҳони вроҳаҳ
جاء الکتاب فجائنی روح و ریحان وراحه
Ммои ҳўии нкти албалоғаи волброъаҳи волФсоҳаҳ
مما حوی نکت البلاغه والبراعه والفصاحه
Ҷамъати сҳиФтки алшарифаи болкноиаҳи волсроҳаҳ
جمعت صحیفتک الشریفه بالکنایه والصراحه
Байни аллтоФаҳу алнзоФаҳу алзроФаҳу алмлоҳаҳ
بین اللطافه و النظافه و الظرافه و الملاحه
Мо кони фӣҳо сиӣии лўлми икни фии алостмоҳаҳ
ما کان فیها سیئی لولم یکن فی الاستماحه
Ақсри ?фони алостмоҳаҳи аси бунёни алўқоҳаҳ
اقصر فان الاستماحه اس بنیان الوقاحه
Мозои изрки анорҳти ахоу нФски мустароҳа
ماذا یضرک انارحت اخا و نفسک مستراحه
Қади васлат бе рқъаҳи зарифаи фии буқъаи шарифаи мурсалаи ман исм алнабӣ ило кунӣа Мӯсилаи қалби алшҷии илои мнитаҳи воқеаи фии алъайни маҳали алсўоди роқъаҳи болрФқи хрўқи алФўоди Фўи сабти алайҳоу ?назарети илоҳо назари алсби алкӣиби алии ваҷҳи алҷиби азои кони алўсли баъди алсдўд , волсди бъдолъҳўд , мозлти амтъи фикрии баҳоу арҷъи зикрии лҳоу ардди тарафии фӣҳо мтФкрои фии канаи маъонӣҳо мтҳирои фии ваҷҳи ғўониҳои тнтқли Айнии фии кули соъаҳу дақиқаи ман ҳдиқаҳи илои ҳдиқаҳу итиролқлби ман ғсн ва ман шаҷараи илои шаҷарау истъми самари абъди самару моҳии алорёзи зоти тртъи фӣаи ллқлўбу алмҳҷу ҷиноти зоти Фўокаҳу асмор тстлз манеҳ алтбоъу алоФкор ва мо аноолокобии ъоӣли ҷўъони ҳзри алии моидаи алслтони иътФи ман адоами илои адоаму ёкли ман таоми баъди таоми ҷоҳлои бмои ёклу итъми анзри илои хати конаи ҷнҷи тоўси аўсдғи арӯси ФоътФи ани лафзи конаи лҳз ғизолам лайли висоли сами атбғии кашфи алқноъу аҳўии алўқўФи волотлоъи алии ботини ҳиҷлаи алъроису ҳуҷраи алнФоиси Фшғлнии дқоқи алмъонии ани қоқи алолФози тораи ашкри саъии ахи алъзизу фазли анъомау ахрии искрнии шавқи каломау завқи мудомаи Фосбҳи мтқлбои байни алскру алшкру лоодрии фӣами атмъи вмми ақнъи абидиъи албёни ани сниъ албнонам бҷлўи алмтоибаҳи ани ҳасани алмкотбаҳ ӯ бсриҳи алрўоёти ани фасеҳ алкноётам талмеҳи алошороту танқеҳи алъборот .
قد وصلت بی رقعه ظریفه فی بقعه شریفه مرسله من اسم النبی الی کنیه موصله قلب الشجی الی منیته واقعه فی العین محل السواد راقعه بالرفق خروق الفواد فو ثبت علیها و نظرت الیها نظر الصب الکئیب علی وجه الجیب اذا کان الوصل بعد الصدود، والصد بعدالعهود، مازلت امتع فکری بها و ارجع ذکری لها و اردد طرفی فیها متفکرا فی کنه معانیها متحیرا فی وجه غوانیها تنتقل عینی فی کل ساعه و دقیقه من حدیقه الی حدیقه و یطیرالقلب من غصن و من شجره الی شجره و یسطعم ثمر ابعد ثمر و ماهی الاریاض ذات ترتع فیه للقلوب و المهج و جنات ذات فواکه و اثمار تستلذ منه الطباع و الافکار و ما اناالاکابی عائل جوعان حضر علی مائده السلطان یعطف من ادام الی ادام و یاکل من طعام بعد طعام جاهلا بما یاکل و یطعم انظر الی خط کانه جنج طاوس اوصدغ عروس فاعطف عن لفظ کانه لحظ غزال ام لیل وصال ثم اتبغی کشف القناع و اهوی الوقوف والاطلاع علی باطن حجله العرایس و حجره النفایس فشغلنی دقاق المعانی عن قاق الالفاظ تاره اشکر سعی اخ العزیز و فضل انعامه و اخری یسکرنی شوق کلامه و ذوق مدامه فاصبح متقلبا بین السکر و الشکر و لاادری فیم اطمع ومم اقنع ابیدیع البیان عن صنیع البنان ام بجلو المطایبه عن حسن المکاتبه او بصریح الروایات عن فصیح الکنایات ام تلمیح الاشارات و تنقیح العبارات.
Ба чаҳ узви ту занам бӯса надонад чаҳ кунад
به چه عضو تو زنم بوسه نداند چه کند
Бар сари суфраи султон чу наянд дарвеш
بر سر سفره سلطان چو نیند درویش
Конии ризқати алҳҷу дахлати албити фарояти қиблаи кули мо рояти аўўрдти ббоби султони алмулуку эмоми алономи Фшҳдти маликоу амомои фии кули маҳалу мақому асӣли аллоҳи алтўФиқу ашкраҳи Фимои ақдрўи атиқи алии мо ризқати хайри алкломи ман хиролкром .
کانی رزقت الحج و دخلت البیت فرایت قبلة کل ما رایت اووردت بباب سلطان الملوک و امام الانام فشهدت ملکا و اماما فی کل محل و مقام و اسئل الله التوفیق و اشکره فیما اقدرو اطیق علی ما رزقت خیر الکلام من خیرالکرام.
То бдинҷои он чаҳ мстўр шуд , мастур нест ки худ писандонро доми дилу ком ақласт . Хилофи хирадмандон ки бҳкми хирад , некро аз бад шиносанду ботроءу атроби мағрур ва масрур нигараданд .
تا بدینجا آن چه مسطور شد، مستور نیست که خود پسندان را دام دل و کام عقل است. خلاف خردمندان که بحکم خرد، نیک را از بد شناسند و باطراء و اطراب مغرور و مسرور نگردند.
Ҳазрати соҳиби рқъаҳ ки худро дар фаҳму идрок аз авҷи афлоки бартари шуморад , ҳамон бкаҳ аз китоби худ бҷўоби ҳақир кифоят кунаду мактуби мурсал , мактум ва мӯҳмал гузорад то арбоби назар аз мутолиаи он бмъотбаҳи брнхизнд ва ҳар ду аз луами лоӣмон дар амон монем .
حضرت صاحب رقعه که خود را در فهم و ادراک از اوج افلاک برتر شمارد، همان بکه از کتاب خود بجواب حقیر کفایت کند و مکتوب مرسل، مکتوم و مهمل گذارد تا ارباب نظر از مطالعه آن بمعاتبه برنخیزند و هر دو از لوم لائمان در امان مانیم.
Сбони илоҳ агар ин мардро ақлу тамизӣ буд чигуна аз чун манӣ ки :
سبان اله اگر این مرد را عقل و تمیزی بود چگونه از چون منی که:
Арҷаҳи фалсии алии нафасӣу ваҷҳеи алии қалбӣу сраҳи Айнии алии қурраи Айнӣу бадараи Фзтии алии бҳҷаҳи мҳҷтӣ . Омули карами васоил дирам мегашт . Волъҷби сами алъҷби сӣли манӣ дибоҷи алсину нафоиси қстнтин ё Фоҷрмои анои бтоҷрони ҳзрки нақди Фълики бсўқи алтҷораҳи волои феълии снки алҳҷораҳ .
ارجح فلسی علی نفسی و وجهی علی قلبی و صره عینی علی قره عینی و بدره فضتی علی بهجه مهجتی. آمل کرم وسایل درم میگشت. والعجب ثم العجب سئل منی دیباج الصین و نفایس قسطنطین یا فاجرما انا بتاجران حضرک نقد فعلیک بسوق التجاره والا فعلی سنک الحجاره.
Ва бандаи ҳақир ки дар ҷрки ммолики маҳсӯбам ва дар ҳазрати ниёбати бчокрии мавсуфу мансӯб , умрӣаст ки аз дарбори муъаддилати волои бадаргоҳи аъло маъмур гаштау мҳом чанд дар ӯҳда иҳтимом дорад ки :
و بنده حقیر که در جرک ممالیک محسوبم و در حضرت نیابت بچاکری موصوف و منسوب، عمری است که از دربار معدلت والا بدرگاه اعلی مأمور گشته و مهام چند در عهدة اهتمام دارد که:
Бҳзнии ҳамлҳоу ткоднии сиқлҳо . Фурсати кӯ , муҳлати куҷо , ки музавварӣ чандро бмзхрФӣ чанд ҷавоб фиристам то бар рқъаҳи маҷҳӯлии сраҳ маълумӣ фишонам .
بهضنی حملها و تکادنی ثقلها. فرصت کو، مهلت کجا، که مزوری چند را بمزخرفی چند جواب فرستم تا بر رقعه مجهولی صره معلومی فشانم.
Астари рқътки фии сқбтку лои ттмъи фии моли аҳади азоолми таъовунаи блсони аўбиду аълами аннии баъди вурӯдии бҳзии алблди арзати муҳиммии алии амноءи алслтону астънти алоъўони волохўони Фмозлти мтФқои ?лаами мшФқои алайҳими мнФқои баҳами мнқтъои илайҳаму аФтҳи роҳаҳи тлзми алсмоҳаҳу тъшқи алостмоҳаҳу ибқии алкФу млқии алсҷўду тсрФи фии сарфи алоҷносу алнқўду алзми бобаҳами фии кули бобу асӣли ҳоҷатии болобтҳол ҳатто вҷъи раҷулӣ ва хрқ наалӣу вҳбти кули моксбти фии умрӣу аҳлкти кули амлкту базлати кули мо ҳслту лами иҳсли шийъи алоФрти алндму ҷарҳи алқдму антбҳти ман рқдтии вмномии баъди хуии кисӣу хлўкосӣу илмати ани албхли фии мавқеаи аҳсани ман албдли фии ғайри мавзеаи молӣу базли алмоли алии Фӣаҳи зоти хисоли аҳсанҳо алкзбу алмтоли ҷрбткми аиҳо алохўону вақфати алии ҳилткму макнуни мқолткми хуати ?илдори хўёи хулати ман аҳлҳо . вассалом
استر رقعتک فی ثقبتک و لا تطمع فی مال احد اذاالم تعاونه بلسان اوبید و اعلم اننی بعد ورودی بهذی البلد عرضت مهمی علی امناء السلطان و استعنت الاعوان والاخوان فمازلت متفقا لهم مشفقا علیهم منفقا بهم منقطعا الیهم و افتح راحه تلزم السماحه و تعشق الاستماحه و یبقی الکف و ملقی السجود و تسرف فی صرف الاجناس و النقود و الزم بابهم فی کل باب و اسئل حاجتی بالابتهال حتی وجع رجلی و خرق نعلی و وهبت کل ماکسبت فی عمری و اهلکت کل املکت و بذلت کل ما حصلت و لم یحصل شیء الافرط الندم و جرح القدم و انتبهت من رقدتی ومنامی بعد خوی کیسی و خلوکاسی و علمت ان البخل فی موقعه احسن من البدل فی غیر موضعه مالی و بذل المال علی فئه ذات خصال احسنها الکذب و المطال جربتکم ایها الاخوان و وقفت علی حیلتکم و مکنون مقالتکم خوت الدار خویا خلت من اهلها. والسلام