Махдуми банда . Мавлои ман : рқъаҳи хати шарифро зиёрат кардам . Марои бсири сафоу гули гашти боғу саҳрои даъват фармӯда будед ; ҷазои хайри бодат . Лутф фармудӣ , карам кардӣ ; валикин : улфати перони ашФтаҳро бо ҷавонони олФтаҳи бъинҳои суҳбати санг ва сабуасту ҳикояти булбулу зоғу девори боғ .
مخدوم بنده. مولای من: رقعه خط شریف را زیارت کردم. مرا به سیر صفا و گلگشت باغ و صحرا دعوت فرموده بودید؛ جزای خیر بادت. لطف فرمودی، کرم کردی؛ ولیکن: الفت پیران آشفته را با جوانان آلفته بعینها صحبت سنگ و سبو است و حکایت بلبل و زاغ و دیوار باغ.
Балии сазовори ҳолати шумо онаст ки бо ҷавонӣ чун худ шӯхи вшнгу аҷлоФу қашанг , дилҷӯйу ҳариф , хуши хуйу зариф , бадӣгарон магузоред боғи всҳроро . На бо перии пусидаи вшихии афсурдау шохии пажмурдау дилии ғами дидау ҷонии меҳнати расида ки суҳбаташи савҳон рӯҳасту баданаш аз аҳди Нӯҳ .
بلی سزاوار حالت شما آن است که با جوانی چون خود شوخ و شنگ و اجلاف و قشنگ، دلجوی و حریف، خوش خوی و ظریف، به دیگران مگذارید باغ و صحرا را. نه با پیری پوسیده و شیخی افسرده و شاخی پژمرده و دلی غم دیده و جانی محنت رسیده که صحبتش سوهان روح است و بدنش از عهد نوح.
Хуби шуморо чаҳ афтода ки хазон ба боғ буриду сумуми бсҳро , ин ки ҳолои навбати фасл баҳорасту мавсими боди сабо .
خوب شما را چه افتاده که خزان به باغ برید و سموم به صحرا، این که حالا نوبت فصل بهار است و موسم باد صبا.
Дар маҳфили худ роҳи мадаи ҳам чу манӣ ро
در محفل خود راه مده همچو منی را
Афсурдаи дил афсурда кунад анҷуманӣ ро
افسرده دل افسرده کند انجمنی را
Чаҳ лозим ки шумо баъд аз чанде ки бсиру сафои вгшти гулзор ташриф мебурид захми носуру буии кофуру мурдаи гӯр бо худ бибаред , ҳамаи ҷо бо ғами ҳамдам ва бо оҳ ҳамроҳ бошед ?
چه لازم که شما بعد از چندی که به سیر و صفا و گشت گلزار تشریف میبرید زخم ناسور و بوی کافور و مرده گور با خود ببرید، همه جا با غم همدم و با آه همراه باشید؟
Алҳмдллаҳи шаҳр табризасту ҳиси ҷамоли хез , даст аз сари ман бечора бурдореду марои баҳол худ бигзоред .
الحمدلله شهر تبریز است و حس جمال خیز، دست از سر من بیچاره بردارید و مرا به حال خود بگذارید.
Шуморо боғ бояд ва моро чун лолаи доғ ; якеро лолау вирд сазовораст , дайгариро нолау дард .
شما را باغ باید و ما را چون لاله داغ؛ یکی را لاله و ورد سزاوار است، دیگری را ناله و درد.
зи дунёи бахши мо ғам хӯрдан омад
ز دنیا بخش ما غم خوردن آمد
Нишоед хӯрдани алорзқи мақсум
نشاید خوردن الا رزق مقسوم
Миҳмонӣу мизбонӣу члўи мсмну ғизои Фсўҷну бушқоби кукуу косаи гул дар чамани шуморо гуворои бод .
میهمانی و میزبانی و چلو مسمن و غذای فسوجن و بشقاب کوکو و کاسه گل در چمن شما را گوارا باد.
Мурғи дилу оташи ғам инак ҳаст
مرغ دل و آتش غم اینک هست
Гар ҳирс буд бмрғи бирёнам
گر حرص بود به مرغ بریانم
Бо чашмаи чашм хӯн фишон фориғ
با چشمه چشم خون فشان فارغ
Аз моءи муайяни роҳи райҳонам
از ماء معین راح ریحانم
Ҷузи хӯн ҷигар мабод дар ҷомам
جز خون جگر مباد در جامم
Бар хон шукр агар ҳаваси ронам
بر خوان شکر اگر هوس رانم