Соҳбо , қиблаи гоҳо : рқимҷоти Кирима дар асъад авқот раседу коғазӣ ки дар боби туғёни сарбозони лозим буд бсрҳнг навишта шуд . Агар сарҳанг бо фарҳангаст фаттоҳ алӣамаст ; маълумаст ки хилофи ҳукми шумоу илтимос мо нахоҳад шуд воло , ани шоаллоҳи таъолии надомат бо бидонаст на тайифаи бхрдон . Ҳамчунон ки кофии кӯфӣ аз роҳ кам ақлӣ ва бе хурдии гӯли иштибоҳи исмиро хӯрда ва аз қроҷаҳи доғи боирўони рафтаи нмиФҳмд ки : лоистўии албҳрони ҳозои ъзби Фуроти соӣғи шаробау ҳозои млҳи аҷоҷ . Ҳар ду сардоранд аммо ин куҷо ва он куҷо ? вассалом

صاحبا، قبلة گاها: رقیمجات کریمه در اسعد اوقات رسید و کاغذی که در باب طغیان سربازان لازم بود بسرهنگ نوشته شد. اگر سرهنگ با فرهنگ است فتاح علیم است؛ معلوم است که خلاف حکم شما و التماس ما نخواهد شد والا، ان شاءالله تعالی ندامت با بدان است نه طایفه بخردان. همچنان که کافی کوفی از راه کم عقلی و بی خردی گول اشتباه اسمی را خورده و از قراجه داغ بایروان رفته نمیفهمد که: لایستوی البحران هذا عذب فرات سائغ شرابه و هذا ملح اجاج. هر دو سردارند اما این کجا و آن کجا؟ والسلام