Ба сад дафтар нишоед гуфт шарҳи дарди муштоқӣ
به صد دفتر نشاید گفت شرح درد مشتاقی
Бо лаби дмсози худгар ҷФтмӣ
با لب دمساز خود گر جفتمی
Ҳамчуи неи ман гуфтанӣ ҳо гуфтамӣ
همچو نی من گفتنی ها گفتمی
Муддатӣаст ки хомаи анбарин шмомаҳи вақойиънигор балоғати шиор , расми Фромўшкории пеши гирифта , ёди ёрони қадиму мухлисони софии чунон нмикнд . Ёди ёрони ёрро мамнӯн кунад , маймун буд пинкии саҳарҳои рамазонаст ки хабту хато дар таҳрирот мешавад раҳми аллоҳи алҷлоир .
مدتی است که خامة عنبرین شمامه وقایع نگار بلاغت شعار، رسم فراموشکاری پیش گرفته، یاد یاران قدیم و مخلصان صافی چنان نمیکند. یاد یاران یار را ممنون کند، میمون بود پینکی سحرهای رمضان است که خبط و خطا در تحریرات میشود رحم الله الجلایر.
Шаби маҳтоб коғазҳо нависад
شب مهتاب کاغذها نویسد
Кунад ҳар ҷои ғалати фии алФўри лӣсад
کند هر جا غلط فی الفور لیسد
Баҳс хоҳед дошт ки чаро бо ин қалами ҷлӣ навиштаам , балӣ воридаст ; аммо аз таҳайюри шабҳо то субҳ ғофилед , ки шумо дар арўсии шимолӣ истироҳат доштеду банда то вақте ки мурод барои вузӯ бар сар ҳавз меомад нишаста будам . Тағйири қалами ҳангоми клолу хастагӣ мисли иваз кардани асбҳои ядакаст дар тӯли манзилҳоу имтидоди масофатҳо . Олони таврӣ бехоб ва бетайм ки агар на шавқи шумо буд як ҳарфи навиштан қодир набудам .
بحث خواهید داشت که چرا با این قلم جلی نوشته ام، بلی وارد است؛ اما از تحیر شب ها تا صبح غافلید، که شما در اروسی شمالی استراحت داشتید و بنده تا وقتی که مراد برای وضو بر سر حوض می آمد نشسته بودم. تغییر قلم هنگام کلال و خستگی مثل عوض کردن اسب های یدک است در طول منزل ها و امتداد مسافت ها. آلان طوری بی خواب و بی تایم که اگر نه شوق شما بود یک حرف نوشتن قادر نبودم.
Ҳамчуи анъом то кӣ аз хури хоб
همچو انعام تا کی از خور خواب
Навбат фотиҳааст волонъом
نوبت فاتحه است والانعام
Амон аз хастагӣ ва бехобӣ ки рамазони ҳам иловаи иллат шуда , олони ҳалокам , коши он қадари шоир ва қодир будам ки як ҳизби қуръон таловат кунам , ё дуоӣ саҳар бихонам , болмраҳу силки ғофилин нмонм . Пас фардо бояд мард , ин моҳи рамазони ҳам гузашт ва ҳеҷ кор накардем бқўли зуҳайри мисрӣ :
امان از خستگی و بی خوابی که رمضان هم علاوه علت شده، آلان هلاکم، کاش آن قدر شاعر و قادر بودم که یک حزب قرآن تلاوت کنم، یا دعای سحر بخوانم، بالمره و سلک غافلین نمانم. پس فردا باید مرد، این ماه رمضان هم گذشت و هیچ کار نکردیم بقول زهیر مصری:
Золъоми мзии веляти шеърӣ
ذالعام مضی ولیت شعری
Ҳилли иҳсли фии рзоки қобил
هل یحصل فی رضاک قابل
Умри кӯтаҳи байну умеди дароз , худои вуҷӯди шуморо бсломт дорад . Ани шоаллоҳи таъолии мухлиси маҳҷӯрро дар лиёлии қадар аз хотир фаромӯш нафармӯдаед .
عمر کوته بین و امید دراز، خدا وجود شما را بسلامت دارد. ان شاءالله تعالی مخلص مهجور را در لیالی قدر از خاطر فراموش نفرموده اید.
Магари соҳибдилии рӯзии брҳмт
مگر صاحبدلی روزی برحمت
Кунад дар ҳақи ин мискини дуое
کند در حق این مسکین دعایی
вассалом
والسلام