Махдуми муаззами макрам : чизе нахостам ки дар обу гул ту нест .

مخدوم معظم مکرم: چیزی نخواستم که در آب و گل تو نیست.

Касе ки як сатри хуши шевау тамоми бинависад дар қаламрав Озарбойҷон набӯд . Чанд қитъау сармашқи шикастау настаълиқи хостам , ду соласт бмзоиқаҳи гузашт ё ммотлаҳ ; агар имдодии Фрзо дар курури хуй май хостам чаҳ мекардед ?

کسی که یک سطر خوش شیوه و تمام بنویسد در قلمرو آذربایجان نبود. چند قطعه و سرمشق شکسته و نستعلیق خواستم، دو سال است بمضایقه گذشت یا مماطله؛ اگر امدادی فرضا در کرور خوی می‌خواستم چه می‌کردید؟

Бар пораи коғазии ду се хат метавон кашид , банда ки бшмои камтар ариза бинивисам айбӣ надорад , чаро ки ҳоҷатӣ ба хату коғаз ман нест , аммо аз шумо ки ҳоҷатаст чаро нминўисид , ё чунон бъҷлаҳ ва шитоб менависед ки мубтадии нафъӣ аз он набард . Бории ин бор мисли ҳар бор макунед , малики китоб муҳассилӣаст мисли малики азоб , ҷзўдони саркорро бъзм тамошо бихоҳад ва барисам яғмои бабрад . Мисли дузд бе тавфиқи абриқи рафиқи бардошт ки бтҳорт май рӯм ва бғорт мерафт . ӣнқадар бидон ки эътимоди нойиби ассалтанаи рӯҳии фидоа дар бародарии бнўоби молики рқоби шоҳзодаи дахлӣу нисбатӣ ба ҳеҷ кас надорад .

بر پاره کاغذی دو سه خط می‌توان کشید، بنده که بشما کمتر عریضه بنویسم عیبی ندارد، چرا که حاجتی به خط و کاغذ من نیست، اما از شما که حاجت است چرا نمینویسید، یا چنان بعجله و شتاب می‌نویسید که مبتدی نفعی از آن نبرد. باری این بار مثل هر بار مکنید، ملک کتّاب محصلی است مثل ملک عذاب، جزودان سرکار را بعزم تماشا بخواهد و برسم یغما ببرد. مثل دزد بی توفیق ابریق رفیق برداشت که بطهارت می‌روم و بغارت می‌رفت. اینقدر بدان که اعتماد نایب السلطنة روحی فداه در برادری بنواب مالک رقاب شاهزاده دخلی و نسبتی به هیچ کس ندارد.

Ҳама гӯйанду сухани гуфтани саъдӣ дигараст .

همه گویند و سخن گفتن سعدی دگر است.

Шумо ариза манед бар ваҷҳи аҳсан , хуши хаттар , марбӯттар , мзбўттар , бидон ҷиҳатаст ки гоҳе ҷасорати нмикнм . вассалом

شما عریضه منید بر وجه احسن، خوش خط تر، مربوط تر، مضبوط تر، بدان جهت است که گاهی جسارت نمیکنم.والسلام