Сӯзи ишқи ту пас аз марг аёнаст маро

سوز عشق تو پس از مرگ عیانست مرا

Риштаи шамъи мазор аз раг ҷонаст маро

رشته شمع مزار از رگ جانست مرا

наменагунҷам зи тараб дар шикани хилвати хеш

می نگنجم ز طرب در شکن خلوت خویش

Ҳалқаи базм ки чашм нигаронаст маро

حلقه بزم که چشم نگرانست مرا

Ҳар харошӣ ки зи рашк танам уфтад бар дил

هر خراشی که ز رشک تنم افتد بر دل

Дар сипоси дами теғ ту забонаст маро

در سپاس دم تیغ تو زبانست مرا

Дили худ аз тест ва ҳам аз завқи харидории тест

دل خود از تست و هم از ذوق خریداری تست

Ин ҳамаи баҳс ки дар суд ва зиёнаст маро

این همه بحث که در سود و زیانست مرا

Ҷӯӣ аз бодау ҷӯии з асал дорад хулд

جویی از باده و جویی ز عسل دارد خلد

Лаби лаъли ту ҳам инаст ва ҳам онаст маро

لب لعل تو هم اینست و هم آنست مرا

Чун призод ки дар шишаи фурӯдаши оранд

چون پریزاد که در شیشه فرودش آرند

Рӯй хубат ба дил аз дида ниҳонаст маро

روی خوبت به دل از دیده نهانست مرا

Ба таг ва тоз ман афзуди гусастани як даст

به تگ و تاز من افزود گسستن یک دست

Дар раҳати ришта умед Аннанаст маро

در رهت رشته امید عنانست مرا

Бихўдӣ карда сбкдўш , фироқӣ дорам

بیخودی کرده سبکدوش ، فراغی دارم

Кӯҳи андӯҳи раг хоб гаронаст маро

کوه اندوه رگ خواب گرانست مرا

Хорҳо аз асари гармии рафторами сӯхт

خارها از اثر گرمی رفتارم سوخت

Миннатӣ бар қадами роҳрўонсти маро

منتی بر قدم راهروانست مرا

Раҳрави тафта дар рафта ба обами ғолиб

رهرو تفته در رفته به آبم غالب

Тӯшае бар лаби ҷӯ монда нишонаст маро

توشه‌ای بر لب جو مانده نشانست مرا