Ман он ним ки дигар метавон фирефт маро

من آن نیم که دگر می توان فریفت مرا

Фрибмш ки магар метавон фирефт маро

فریبمش که مگر می توان فریفت مرا

Ба ҳарфи завқи нигаҳ ме тавон рабӯди маро

به حرف ذوق نگه می توان ربود مرا

Ба ваҳми тоби камар метавон фирефт маро

به وهم تاب کمر می توان فریفت مرا

зи зикри мл ба гумон ме тавон Фгнди маро

ز ذکر مل به گمان می توان فگند مرا

зи шохи гул ба самар метавон фирефт маро

ز شاخ گل به ثمر می توان فریفت مرا

зи дрддл ки ба афсона дар миён ояд

ز درددل که به افسانه در میان آید

Ба ним ҷунбиши сар метавон фирефт маро

به نیم جنبش سر می توان فریفت مرا

зи сӯзи дил ки ба вогуия бар забон гузарад

ز سوز دل که به واگویه بر زبان گذرد

Ба як ду ҳарфи ҳазар метавон фирефт маро

به یک دو حرف حذر می توان فریفت مرا

Ману фирефтагии ҳаргиз , он маҳоли андеш

من و فریفتگی هرگز، آن محال اندیش

Чаро фирефт , агар метавон фирефт маро

چرا فریفت، اگر می توان فریفت مرا

Хаданги ҷуз ба гароиш кушод напазирад

خدنگ جز به گرایش گشاد نپذیرد

Азу ба захми ҷигар метавон фирефт маро

ازو به زخم جگر می توان فریفت مرا

зи бози номдни нома бар хушам ки ҳануз

ز باز نامدن نامه بر خوشم که هنوز

Ба орзӯии хабар метавон фирефт маро

به آرزوی خبر می توان فریفت مرا

Шаб фироқ надорад саҳар вале як чанд

شب فراق ندارد سحر ولی یک چند

Ба гуфтугӯии саҳар метавон фирефт маро

به گفتگوی سحر می توان فریفت مرا

Нишон дӯст надонам ҷузи ин ки парда дар аст

نشان دوست ندانم جز این که پرده در است

з дар ба равзан дар метавон фирефт маро

ز در به روزن در می توان فریفت مرا

Гуруснаи чашм асар нестам ки дар раҳ дид

گرسنه چشم اثر نیستم که در ره دید

Ба кимиёии назар метавон фирефт маро

به کیمیای نظر می توان فریفت مرا

Сиришти ман буд ин вар на , он ним , ғолиб

سرشت من بود این ور نه، آن نیم، غالب

Ки аз вафо ба асар метавон фирефт маро

که از وفا به اثر می توان فریفت مرا