Хост каз мо ранҷаду тақрйв ранҷидан надошт

خواست کز ما رنجد و تقریب رنجیدن نداشت

Ҷурми ғайр аз дӯсти пурсидам ва пурсидан надошт

جرم غیر از دوست پرسیدم و پرسیدن نداشت

Омад ва аз танагии ҷои ҷабҳа парчин кард ва рафт

آمد و از تنگی جا جبهه پرچین کرد و رفت

Бар худ аз завқи қудуми дӯст болидан надошт

بر خود از ذوق قدوم دوست بالیدن نداشت

Шуд фигор аз нозукии чандон ки рафтораш намонад

شد فگار از نازکی چندان که رفتارش نماند

Нозанини поиш ба кӯии ғайр бӯсидан надошт

نازنین پایش به کوی غیر بوسیدن نداشت

Гули фаровон буд ва май пари зӯри дӯшам бар бисот

گل فراوان بود و می پر زور دوشم بر بساط

Худ ба худ паймона мегардид ва гардидан надошт

خود به خود پیمانه می گردید و گردیدن نداشت

Дайр хондӣ сӯии хеш ва зуд фаҳмидам дареғ

دیر خواندی سوی خویش و زود فهمیدم دریغ

Беш аз ин поем зи гирди роҳ печидан надошт

بیش از این پایم ز گرد راه پیچیدن نداشت

Ҷӯши ҳасрат бар сари хоками зи баси ҷо танг кард

جوش حسرت بر سر خاکم ز بس جا تنگ کرد

Ҳамчуи набзи мурдаи дӯди шамъ ҷунбидан надошт

همچو نبض مرده دود شمع جنبیدن نداشت

Гар мунофиқи васли нохуши вари мувофиқи ҳиҷри талх

گر منافق وصل ناخوش ور موافق هجر تلخ

Дида доғам кард , рӯй дӯстон дидан надошт

دیده داغم کرد، روی دوستان دیدن نداشت

Баради одам аз амонат ҳар чаҳ гардуни брнтоФт

برد آدم از امانت هر چه گردون برنتافت

Рехт май бар хок чун дар ҷом гнҷидн надошт

ریخت می بر خاک چون در جام گنجیدن نداشت

Гар ним озоди худро дар таъаллуқи бохатм

گر نیم آزاد خود را در تعلق باختم

Суди зери кӯҳи домоне ки барчӣдан надошт

سود زیر کوه دامانی که برچیدن نداشت

НоМуродӣ буд навъе обрӯи ғолиби дареғ

نامرادی بود نوعی آبرو غالب دریغ

Дар ҳалок хеш кушедем ва кўшидн надошт

در هلاک خویش کوشیدیم و کوشیدن نداشت