Гулро ба ҷурми арбадаи ранг ва бӯ гирифт

گل را به جرم عربده رنگ و بو گرفت

Роҳи сухан ба ошиқи озарм ҷӯ гирифт

راه سخن به عاشق آزرم جو گرفت

Лутфи худои завқ нишоташ наме диҳад

لطف خدای ذوق نشاطش نمی دهد

Кофари дилӣ ки бо ситами дӯст ху гирифт

کافر دلی که با ستم دوست خو گرفت

Чун асли кор дар назар ҳамнишин набӯд

چون اصل کار در نظر همنشین نبود

Бечораи хурда бар равиш ҷустуҷӯ гирифт

بیچاره خرده بر روش جستجو گرفت

Дар хилватӣ гушӯд хаёлами раҳи дуо

در خلوتی گشود خیالم ره دعا

Каз танагии бисоти нафас дар гулӯ гирифт

کز تنگی بساط نفس در گلو گرفت

Шармандаи навозиш гардун намонда ам

شرمنده نوازش گردون نمانده ام

Гар чок дӯхт , ҷома ба музд руфӯ гирифт

گر چاک دوخت، جامه به مزد رفو گرفت

Бо хештан чаҳ моя назарбоз бӯдааст ?

با خویشتن چه مایه نظرباز بوده است؟

Каз ман дили маро ба ҳазор орзӯ гирифт

کز من دل مرا به هزار آرزو گرفت

Гуфтам худ аз мушоҳида бахшоиш оварад

گفتم خود از مشاهده بخشایش آورد

Хуши боди ҳоли дӯст ки ҳолам накӯ гирифт

خوش باد حال دوست که حالم نکو گرفت

Аз як сабуаст бодау қисмат ҷудо ҷудост

از یک سبوست باده و قسمت جدا جداست

Ҷамшеди ҷоми бараду қаландар каду гирифт

جمشید جام برد و قلندر کدو گرفت

Фармонраво нагашт мусулмон ба ҳеҷ аср

فرمانروا نگشت مسلمان به هیچ عصر

Гар рафт муғи зи майкада , тарсо фурӯ гирифт

گر رفت مغ ز میکده، ترسا فرو گرفت

Имон агар ба хавф ва раҷо кардам устувор

ایمان اگر به خوف و رجا کردم استوار

Ихлос дар намӯд вафоем дурӯ гирифт

اخلاص در نمود وفایم دورو گرفت

Ҳар фитна дар нишот ва самоъ оварад маро

هر فتنه در نشاط و سماع آورد مرا

Гӯйии фалак ба арбадаи ҳанҷор ӯ гирифт

گویی فلک به عربده هنجار او گرفت

Ризвон чу шаҳду шер ба ғолиб ҳавола кард

رضوان چو شهد و شیر به غالب حواله کرد

Бечора боз дод ва мемшкбў гирифт

بیچاره باز داد و می مشکبو گرفت