Бодаи партави хуршеду аёғи дами субҳ

باده پرتو خورشید و ایاغ دم صبح

Муфти онон ки даройанд ба боғи дами субҳ

مفت آنان که درآیند به باغ دم صبح

Офтобем , ба ҳам душману ҳамдард эй шамъ

آفتابیم، به هم دشمن و همدرد ای شمع

Мо ҳалок сар шомем ва ту доғи дами субҳ

ما هلاک سر شامیم و تو داغ دم صبح

Баъди онон ки қарибанд ба мо навбати мост

بعد آنان که قریب اند به ما نوبت ماست

Охири кулуфти шбҳости фироқи дами субҳ

آخر کلفت شبهاست فراغ دم صبح

Зин сипас ҷилваи хури ҷой чироғон гирад

زین سپس جلوه خور جای چراغان گیرد

Шаби андешаи з мо ёфт суроғи дами субҳ

شب اندیشه ز ما یافت سراغ دم صبح

Пеш аз ин боди баҳори ин ҳама сармаст набӯд

پیش از این باد بهار این همه سرمست نبود

Шабнами мост ки тар карда димоғи дами субҳ

شبنم ماست که تر کرده دماغ دم صبح

Сухани мо зи латофати ҳамаи сар ҷӯш меӣ сет

سخن ما ز لطافت همه سر جوش میی ست

Ки фурӯи рехта аз тарафи аёғи дами субҳ

که فرو ریخته از طرف ایاغ دم صبح

Завқи мастии зи ҳамоҳангии булбули хезад

ذوق مستی ز هماهنگی بلبل خیزد

МФгни овоз бар овози калоғи дами субҳ

مفگن آواز بر آواز کلاغ دم صبح

Ҳақи он гармии ҳангома ки дорам бишнос

حق آن گرمی هنگامه که دارم بشناس

эй ки дар базми ту монам ба чароғи дами субҳ

ای که در بزم تو مانم به چراغ دم صبح

Буии гул гарна навид карамат дошт чаҳ дошт ?

بوی گل گرنه نوید کرمت داشت چه داشت؟

эй ба шаб карда фаромӯши ҷноғи дами субҳ

ای به شب کرده فراموش جناغ دم صبح

Ғолиби имрӯз ба вақте ки сабӯҳӣ зада ам

غالب امروز به وقتی که صبوحی زده ام

Чидаам ин гули андешаи зи боғи дами субҳ

چیده‌ام این گل اندیشه ز باغ دم صبح