Ба банди пурсиши ҳолам наметавон афтод

به بند پرسش حالم نمی توان افتاد

Тавон шинохти зи бандӣ ки бар забон афтод

توان شناخت ز بندی که بر زبان افتاد

Фиғони ман дили халқ об кард варна ҳануз

فغان من دل خلق آب کرد ورنه هنوز

Нагуфтаам ки марои кор бо фалон афтод

نگفته ام که مرا کار با فلان افتاد

Ман он ним ки бтонм кунанд дилҷӯе

من آن نیم که بتانم کنند دلجویی

Хушами зи бахт ки дилдор бадгумон афтод

خوشم ز بخت که دلدار بدگمان افتاد

зи рашки ғайр ба дил хӯн фитод ногуҳ ва ман

ز رشک غیر به دل خون فتاد ناگه و من

Ба хӯни тапам ки чаҳ афтод то чунон афтод ?

به خون تپم که چه افتاد تا چنان افتاد؟

Ҳам аз тасарруф бе тобии Зулайхо буд

هم از تصرف بی تابی زلیخا بود

Ба чоҳи Юсуф агар роҳ корвон афтод

به چاه یوسف اگر راه کاروان افتاد

Ҳадис май ба дафу чанг дар миён дорем

حدیث می به دف و چنگ در میان داریم

Кунун ки кор ба шайхи наҳуфта дон афтод

کنون که کار به شیخ نهفته دان افتاد

Фурӯ наомадам аз бас ки бихўдм ба талаб

فرو نیامدم از بس که بیخودم به طلب

Ҳазор бори гузорам бар ошён афтод

هزار بار گذارم بر آشیان افتاد

Ба кӯии ёри зи пои уфтам ва кунам фарёд

به کوی یار ز پا افتم و کنم فریاد

Бидон дареғ ки донанд ногаҳон афтод

بدان دریغ که دانند ناگهان افتاد

Шаб ар чаҳ бо ту ба даъвии мо , намое дошт ,

شب ار چه با تو به دعویِّ ما ، نُمایی داشت،

Ба рӯзи ташти ма аз бом осмон афтод

به روز طشت مه از بام آسمان افتاد

Нафас шарора фишонасту нутқи шуълаи дарав

نفس شراره فشانست و نطق شعله درو

зи ҳарфи хеш , ки бози оташам ба ҷон афтод

ز حرفِ خویش ، که باز آتشم به جان افتاد

Ғарибам ва ту збондони ман нае ғолиб

غریبم و تو زباندان من نه ای غالب

Ба банди пурсиши ҳолам наметавон афтод

به بند پرسش حالم نمی توان افتاد