Ғами ман аз нафаси пндгў чаҳ кам гардад

غم من از نفس پندگو چه کم گردد

Бар оташам чу гулу лолаи бод дам гардад

بر آتشم چو گل و لاله باد دم گردد

Бдои муомила , ӯ бедимоғ ва ман бе дил

بدا معامله، او بی دماغ و من بی دل

Хуши он ки маъзиратии сарф бар ситам гардад

خوش آن که معذرتی صرف بر ستم گردد

Турои тании сет ки бар ваии самани хски пошад

ترا تنی ست که بر وی سمن خسک پاشد

Марои дилии сет ки дар ваии нишот ғам гардад

مرا دلی ست که در وی نشاط غم گردد

Намонда тоби ғамаши хотири рақиби мҷўӣ

نمانده تاب غمش خاطر رقیب مجوی

Касе чаҳ дар паии сайди гусаста дам гардад

کسی چه در پی صید گسسته دم گردد

зи завқи гиряи пурситами дил ва ту май нигарӣ

ز ذوق گریه پرستم دل و تو می نگری

Нигаҳ мабод зи бори сиришк хам гардад

نگه مباد ز بار سرشک خم گردد

Бад-ӣни қадар ки лабӣ тар кунӣ ва ман бимикам

بدین قدر که لبی تر کنی و من بمکم

Турои зи бодаи нӯшин чаҳ моя кам гардад

ترا ز باده نوشین چه مایه کم گردد

Ба ғуссаи розӣам аммо ба дашна дарёбӣ

به غصه راضیم اما به دشنه دریابی

Дамӣ ки синау нохуни ҳалок ҳам гардад

دمی که سینه و ناخن هلاک هم گردد

Расидаем ба кӯии ту ҷой он дорад

رسیده ایم به کوی تو جای آن دارد

Ки умри сарфи замини бӯсӣ қадам гардад

که عمر صرف زمین بوسی قدم گردد

Ту по ба пурсиш ман карда хокӣу тарсам

تو پا به پرسش من کرده خاکی و ترسم

Ки хоки пои ту тоҷи сар қисм гардад

که خاک پای تو تاج سر قسم گردد

Сбксрии сет ба дарюзаи тараб рафтан

سبکسری ست به دریوزه طرب رفتن

Хушо дилӣ ки ба андӯҳ муҳташам гардад

خوشا دلی که به اندوه محتشم گردد

Рухӣ ки дар нзрстм ба ҷилваи гули пошад

رخی که در نظرستم به جلوه گل پاشد

Туфӣ ки дар ҷгрстм ба дида нам гардад

تفی که در جگرستم به دیده نم گردد

Гирифтаи хотири ғолиби зи ҳинду аъёнаш

گرفته خاطر غالب ز هند و اعیانش

Бар он сараст ки овора аҷам гардад

بر آن سرست که آواره عجم گردد