Озодагии сетсозӣ аммо садо надорад
آزادگی ست سازی اما صدا ندارد
Аз ҳар чаҳ даргузаштем овоз по надорад
از هر چه درگذشتیم آواز پا ندارد
Ишқи сет ва нотавонӣ ҳасанасту саргаронӣ
عشق ست و ناتوانی حسنست و سرگرانی
Ҷавр ва ҷафо нтобам меҳр ва вафо надорад
جور و جفا نتابم مهر و وفا ندارد
Фориғ касе ки дилро бо дарди вогузорад
فارغ کسی که دل را با درد واگذارد
Кишти ҷаҳони саросари дору гё надорад
کشت جهان سراسر دارو گیا ندارد
Дарҳами фишори худро то дррсди димоғӣ
درهم فشار خود را تا دررسد دماغی
Дар базми мо зи танагии паймона ҷо надорад
در بزم ما ز تنگی پیمانه جا ندارد
эй сабзаи сари раҳ аз ҷаври по чаҳ нолӣ ?
ای سبزه سر ره از جور پا چه نالی؟
Дар кеши рӯзгорони гул хўнбҳо надорад
در کیش روزگاران گل خونبها ندارد
Сад раҳи дарин кашокаш бигузашта дар замираш
صد ره درین کشاکش بگذشته در ضمیرش
Ранҷури ишқи гӯйии оҳ расо надорад
رنجور عشق گویی آه رسا ندارد
Ҳар матлаъӣ ки резад аз хомаам фиғонии сет
هر مطلعی که ریزد از خامه ام فغانی ست
Ҷузи нағмаи муҳаббати созам наво надорад
جز نغمه محبت سازم نوا ندارد
Ҷон дар ғамат фишондани марг аз қафо надорад
جان در غمت فشاندن مرگ از قفا ندارد
Тан дар балои Фгндни бим бало надорад
تن در بلا فگندن بیم بلا ندارد
Бар хештан бибахшоӣ гуфтам дигар ту доне
بر خویشتن ببخشای گفتم دگر تو دانی
Дорам дилӣ ки дигари тоб ҷафо надорад
دارم دلی که دیگر تاب جفا ندارد
Куштани чунон ки гӯйии нашинохтаи сети мо ро
کشتن چنان که گویی نشناخته ست ما را
Ҳаии нотамоми Лутфӣ каз шиква во надорад
هی ناتمام لطفی کز شکوه وا ندارد
Меҳраши з бедимоғӣ моност бо тағофул
مهرش ز بی دماغی ماناست با تغافل
Ёрб ситами мабодо бар мо раво надорад
یارب ستم مبادا بر ما روا ندارد
Чашмӣ сиёҳ дорад яъне ба мо набинад
چشمی سیاه دارد یعنی به ما نبیند
Рӯе чу моҳ дорад аммо ба мо надорад
رویی چو ماه دارد اما به ما ندارد
Чун лаъли тести ғунча аммо сухан надонад
چون لعل تست غنچه اما سخن نداند
Чун чашми тести наргис аммо ҳаё надорад
چون چشم تست نرگس اما حیا ندارد
Обаши гудози хокии бодаши туфи бухорӣ
آبش گداز خاکی بادش تف بخاری
Деҳлӣ ба марги ғолиби об ва ҳаво надорад
دهلی به مرگ غالب آب و هوا ندارد