Тангаст дилами ҳавсила роз надорад

تنگست دلم حوصله راز ندارد

Оҳ аз неи тири ту ки овоз надорад

آه از نی تیر تو که آواز ندارد

Ҳар чанд аду дар ғами ишқи ту ба созаст

هر چند عدو در غم عشق تو به سازست

Доне ки чу мо толеъ носоз надорад

دانی که چو ما طالع ناساز ندارد

Дигари ману андӯҳи нигоҳӣ ки талаф шуд

دیگر من و اندوه نگاهی که تلف شد

Гуфтӣ ки адуи ҳавсила оз надорад

گفتی که عدو حوصله آز ندارد

Дар ҳасан ба як гӯнаи адо дил натавон баст

در حسن به یک گونه ادا دل نتوان بست

Лаълат маза дорад агар эъҷоз надорад

لعلت مزه دارد اگر اعجاز ندارد

Густох занад ғайри сухан бо туу шодам

گستاخ زند غیر سخن با تو و شادم

Мискини суханӣ аз ту дар оғоз надорад

مسکین سخنی از تو در آغاز ندارد

Тамкини брҳмни дилам аз куфр бигардонад

تمکین برهمن دلم از کفر بگرداند

Бтхонаҳи бутии хона барандоз надорад

بتخانه بتی خانه برانداز ندارد

Мо зарра ва ӯ меҳри ҳамон ҷилва ҳамон дид

ما ذره و او مهر همان جلوه همان دید

Ойӣнаи мо ҳоҷат пардоз надорад

آیینه ما حاجت پرداز ندارد

Ҳар длшдаҳ аз дӯст дарандоз сипосии сет

هر دلشده از دوست درانداز سپاسی ست

Моно ки нигоҳ ғалат андоз надорад

مانا که نگاه غلط انداز ندارد

Бе ҳилаи з хубон натавон чашм ситам дошт

بی حیله ز خوبان نتوان چشم ستم داشت

Раҳми сет бар он хаста ки ғаммоз надорад

رحم ست بر آن خسته که غماز ندارد

Дар арбада чашмак занад ва лаб газад аз ноз

در عربده چشمک زند و لب گزد از ناز

То бӯсаи лабамро зи талаб боз надорад

تا بوسه لبم را ز طلب باز ندارد

Бо хеш ба ҳар шева ҷудогона дучораст

با خویش به هر شیوه جداگانه دچارست

Пурвои ҳарифон назарбоз надорад

پروای حریفان نظرباز ندارد

Кайфияти урфии талаб аз тинати ғолиб

کیفیت عرفی طلب از طینت غالب

Ҷоми дгарони бода Широз надорад

جام دگران باده شیراز ندارد