Навмидии мо гардиш айём надорад

نومیدی ما گردش ایام ندارد

Рӯзӣ ки сияҳ шуд саҳар ва шом надорад

روزی که سیه شد سحر و شام ندارد

Бӯсами лаби дилдор ва гузидан натавонам

بوسم لب دلدار و گزیدن نتوانم

Нарми сети дилами ҳавсила ком надорад

نرم ست دلم حوصله کام ندارد

МФрст ба тўФи ҳарами дӯсти насимӣ

مفرست به طوف حرم دوست نسیمی

Каз накҳати гули ҷома эҳром надорад

کز نکهت گل جامه احرام ندارد

Ҳар зарраи хоками зи ту рақсон ба ҳавои сет

هر ذره خاکم ز تو رقصان به هوایی ست

Девонагии шавқ саранҷом надорад

دیوانگی شوق سرانجام ندارد

Рӯи тан ба балои даҳ ки дигар бим бало нест

رو تن به بلا ده که دگر بیم بلا نیست

Мурғи қафасии кашмакаш дом надорад

مرغ قفسی کشمکش دام ندارد

Қосид хабар оварад ва ҳамон хушки димоғам

قاصد خبر آورد و همان خشک دماغم

Зарфи қадаҳаши ршҳаҳ пайғом надорад

ظرف قدحش رشحه پیغام ندارد

Бе нақши вуҷӯди ту саропои ман аз заъф

بی نقش وجود تو سراپای من از ضعف

Чун бистар хобаст ки андом надорад

چون بستر خوابست که اندام ندارد

Гардид нишонҳо ҳадафи тири балоҳо

گردید نشانها هدف تیر بلاها

Осоиши анқо ки ба ҷуз ном надорад

آسایش عنقا که به جز نام ندارد

Булбул ба чаман бингару парвона ба маҳфил

بلبل به چمن بنگر و پروانه به محفل

Шавқи сет ки дар васли ҳам ором надорад

شوق ست که در وصل هم آرام ندارد

Талхи сети раги завқи кабобӣ ки бисӯзад

تلخ ست رگ ذوق کبابی که بسوزد

Зон рашк ки сӯзи ҷигар хом надорад

زان رشک که سوز جگر خام ندارد

Оё ба дилати валвалаи касб ҳаво нест

آیا به دلت ولوله کسب هوا نیست

ё он ки сарои ту лаб бом надорад

یا آن که سرای تو لب بام ندارد

Бӯсӣ ки рубойанд ба мастии зи лаби ёр

بوسی که ربایند به مستی ز لب یار

Нағзаст вале лиззат дашном надорад

نغزست ولی لذت دشنام ندارد

Ҳар ршҳаҳ ба андоза ҳар ҳавсила резанд

هر رشحه به اندازه هر حوصله ریزند

Майхонаи тавфиқи хам ва ҷом надорад

میخانه توفیق خم و جام ندارد

Ғолиб ки бааст аз ғазалами мисраи устод

غالب که به است از غزلم مصرع استاد

Бодоми сафои гул бодом надорад

بادام صفای گل بادام ندارد