Хуши сети он ки бо хеши ҷуз ғам надорад

خوش ست آن که با خویش جز غم ندارد

Вале хўштрсти он ки ин ҳам надорад

ولی خوشترست آن که این هم ندارد

Қавӣ карда пайванди носури пушташ

قوی کرده پیوند ناسور پشتش

Гиронмояи захмӣ ки марҳам надорад

گرانمایه زخمی که مرهم ندارد

Саробӣ ки Рахшад ба вайронаи хуштар

سرابی که رخشد به ویرانه خوشتر

зи чашмӣ ки пероя нам надорад

ز چشمی که پیرایه نم ندارد

Ба ҷӯши арақи ранги дрбохти рӯят

به جوش عرق رنگ درباخت رویت

Гул аз нозукии тоб шабнам надорад

گل از نازکی تاب شبنم ندارد

Гулатро наво ?наргастро тамошо

گلت را نوا نرگست را تماشا

Ту дории баҳорӣ ки олам надорад

تو داری بهاری که عالم ندارد

Чаҳ нокаси шимурди он ки хӯни рехти мо ро

چه ناکس شمرد آن که خون ریخت ما را

Ба теғӣ ки таркиб ӯ хам надорад

به تیغی که ترکیب او خم ندارد

з мотам набошад сияҳи пӯши зулфат

ز ماتم نباشد سیه پوش زلفت

Ки ҳиндӯи бад-ӣни гӯна мотам надорад

که هندو بدین گونه ماتم ندارد

Нигаҳдори худро ваз оина бигузар

نگهدار خود را وز آینه بگذر

Нигоҳи ту пурвои худ ҳам надорад

نگاه تو پروای خود هم ندارد

Сухан нест дар лутфи ин қитъаи ғолиб

سخن نیست در لطف این قطعه غالب

Биҳиштӣ буд ҳинд кодм надорад

بهشتی بود هند کادم ندارد