Кӯи фано то ҳамаи олоиши пиндори барад

کو فنا تا همه آلایش پندار برد

Аз сувари ҷилва ва аз оинаи зангори барад

از صور جلوه و از آینه زنگار برد

Шаби з худ рафтам ва бар шуъла гушӯдам оғӯш

شب ز خود رفتم و بر شعله گشودم آغوش

Кӯи бдомўз ки пиғораҳ ба дилдори барад

کو بدآموز که پیغاره به دلدار برد

Гуфта бошӣ ки ба ҳар ҳила дар оташи Фгнш

گفته باشی که به هر حیله در آتش فگنش

Ғайр май хости маро бе ту ба гулзори барад

غیر می خواست مرا بی تو به گلزار برد

Бози часбидаи лаб аз ҷӯши ҳаловат бо ҳам

باز چسبیده لب از جوش حلاوت با هم

Марги мушкил ки зи мо лиззати гуфтори барад

مرگ مشکل که ز ما لذت گفتار برد

Ишваи марҳамати чархи мхр кин айёр

عشوه مرحمت چرخ مخر کاین عیار

Юсуф аз чоҳи برارد ки ба бозори барад

یوسف از چاه برآرد که به بازار برد

Шавқи густох ва ту сармаст бидон расвоӣ

شوق گستاخ و تو سرمست بدان رسوایی

Ҳони адое ки дилу дасти ман аз кори барад

هان ادایی که دل و دست من از کار برد

Хўнчконсти насим аз асари нолаи ман

خونچکانست نسیم از اثر ناله من

Кист каз саъии назари пай ба дар ёри барад

کیست کز سعی نظر پی به در یار برد

Ту ниёе ба лаби бом ва ба кӯии ту мудом

تو نیایی به لب بام و به کوی تو مدام

Дидаи завқи нигаҳ аз равзани девори барад

دیده ذوق نگه از روزن دیوار برد

Нозро оина моием бифармо то шавқ

ناز را آینه ماییم بفرما تا شوق

Ба ту аз ҷониби мо муждаи дидори барад

به تو از جانب ما مژده دیدار برد

Мижаи ?ути сифти дил ва рафт нигоҳи ту фурӯ

مژه ات سفت دل و رفت نگاه تو فرو

Каз замирами гилаи сарзаниши хори барад

کز ضمیرم گله سرزنش خار برد

Хокӣ аз раҳгузари дӯст ба фарқам резед

خاکی از رهگذر دوست به فرقم ریزید

То зи дили ҳасрати ороиши дастори барад

تا ز دل حسرت آرایش دستار برد

намезанад дами зи фанои ғолиб ва таскинаш нест

می زند دم ز فنا غالب و تسکینش نیست

Бӯ ки тавфиқи зи гуфтор ба кирдори барад

بو که توفیق ز گفتار به کردار برد