Завқаш ба васл гарчи забонами зи кори барад

ذوقش به وصل گرچه زبانم ز کار برد

Лаб дар ҳуҷуми бӯсаи зи поишнигор барад

لب در هجوم بوسه ز پایش نگار برد

То худ ба пардаи раҳи надиҳади комҷўӣ ро

تا خود به پرده ره ندهد کامجوی را

Дар парда рух намӯду дил аз пардаи дори барад

در پرده رخ نمود و دل از پرده دار برد

Гуфтанд ҳуру кавсар ва доданд завқи кор

گفتند حور و کوثر و دادند ذوق کار

Манъи сети номи шоҳид ва май ошкори барад

منع ست نام شاهد و می آشکار برد

Наъш маро бисӯз кам аз брҳмни ним

نعش مرا بسوز کم از برهمن نیم

Нанг насӯхтан натавон дар мазори барад

ننگ نسوختن نتوان در مزار برد

Гул чеҳра барфурӯхт бидон сон ки борҳо

گل چهره برفروخت بدان سان که بارها

Парвонаро ҳавас ба сари шохсори барад

پروانه را هوس به سر شاخسار برد

Додам ба бӯсаи ҷону хушами кони баҳонаи ҷӯй

دادم به بوسه جان و خوشم کان بهانه جوی

Нархаши ду чанд карду шигарфӣ ба кори барад

نرخش دو چند کرد و شگرفی به کار برد

намедоду базлаи ҷусти магари абр ва қулзумем

می داد و بذله جست مگر ابر و قلزمیم

Коваради қатрау гуҳари шоҳвори барад

کاورد قطره و گهر شاهوار برد

То фитнаи рози гардиши чашм сиёҳ гуфт

تا فتنه راز گردش چشم سیاه گفت

Кинӣ ки доштам ба дил аз рӯзгори барад

کینی که داشتم به دل از روزگار برد

Пешам аз он бипурс ки пурсӣу аҳли кӯй

پیشم از آن بپرس که پرسی و اهل کوی

Гӯйанд хастаи заҳмати худ зини диёри барад

گویند خسته زحمت خود زین دیار برد

Нозами фиреби сулҳ ки ғолиби зи кӯии ту

نازم فریب صلح که غالب ز کوی تو

Ноком рафту хотири умедвори барад

ناکام رفت و خاطر امیدوار برد