Дар кулбаи мо аз ҷигари сӯхтаи бӯи барад

در کلبه ما از جگر سوخته بو برد

Бо мо гила санҷиду шамотат ба адуи барад

با ما گله سنجید و شماتت به عدو برد

Хоҳам ки баради нолаи ғуборами зи дили дӯст

خواهم که برد ناله غبارم ز دل دوست

Чун гиряи тани зори маро зон сари кӯи барад

چون گریه تن زار مرا زان سر کو برد

Ҳамраҳ равадаш кавсару ҳурон ки дами марг

همره رودش کوثر و حوران که دم مرگ

Завқ май нобу ҳавас рӯй накӯи барад

ذوق می ناب و هوس روی نکو برد

Бастанди раҳи ҷуръаи обӣ ба Сикандар

بستند ره جرعه آبی به سکندر

Дарюзагар майкадаи саҳбо ба кадуи барад

دریوزه گر میکده صهبا به کدو برد

Даии ринд ба ҳангома хаҷал кард асас ро

دی رند به هنگامه خجل کرد عسس را

намехӯрд ва ҳам аз майкадаи обӣ ба сабуи барад

می خورد و هم از میکده آبی به سبو برد

Бар мо ғами тимори дили зори саромад

بر ما غم تیمار دل زار سرآمد

Девонаи моро санами силсилаи мӯи барад

دیوانه ما را صنم سلسله مو برد

Моро набӯд ҳастӣ ва ӯро набӯд сабр

ما را نبود هستی و او را نبود صبر

Дастӣ ки зи мо шаст ба хӯн ки фурӯи барад ?

دستی که ز ما شست به خون که فرو برد؟

Дилдори ту ҳам чун ту фарибандаи нигории сет

دلدار تو هم چون تو فریبنده نگاری ست

Дар ҳалқаи вафо икдлм овараду дурӯи барад

در حلقه وفا یکدلم آورد و دورو برد

Як гиряи пас аз забти ду сад гиряи ризои даҳ

یک گریه پس از ضبط دو صد گریه رضا ده

То талхии он заҳри тавонам зи гулӯи барад

تا تلخی آن زهر توانم ز گلو برد

Нозад ба накӯёни зи гирифтории ғолиб

نازد به نکویان ز گرفتاری غالب

Гӯйӣ ба гарави баради дилиро ки азуи барад

گویی به گرو برد دلی را که ازو برد