Агар доғати вуҷӯдамро дар эксир назар гирад
اگر داغت وجودم را در اکسیر نظر گیرد
Саропои ман аз ҷӯши баҳорон парда баргирад
سراپای من از جوش بهاران پرده برگیرد
Ба арз ҳар гусастан каз нафас болад з бе тобӣ
به عرض هر گسستن کز نفس بالد ز بی تابی
Хаёлами улфати мрғўлаҳи мӯёнро з сар гирад
خیالم الفت مرغوله مویان را ز سر گیرد
Дил аз савдои мижгон ки хӯн гардид ? каз мастӣ
دل از سودای مژگان که خون گردید؟ کز مستی
Ба завқи рахна аз ҳар қатраи раҳ бар нештар гирад
به ذوق رخنه از هر قطره ره بر نیشتر گیرد
Ба чашми муддаӣ ҳамчун чароғи рӯз бе наварам
به چشم مدعی همچون چراغ روز بی نورم
Чароғамгар ба фарз аз партави хуршеди даргирад
چراغم گر به فرض از پرتو خورشید درگیرد
Ромаши назораро аз рақси бсмл дар чамани печад
رمش نظاره را از رقص بسمل در چمن پیچد
Ғамаши ойӣнаро аз чеҳраи ошиқ ба зар гирад
غمش آیینه را از چهره عاشق به زر گیرد
Гумам дар ваии зи рашки сети ин ки ғмхўорӣ наме хоҳам
گمم در وی ز رشک ست این که غمخواری نمی خواهم
Ки тарсам ёбад ӯро ҳар ки аз ҳолам хабар гирад
که ترسم یابد او را هر که از حالم خبر گیرد
Сарати гирдам агар пои назокат дар миён набӯд
سرت گردم اگر پای نزاکت در میان نبود
Танам аз лоғарии сад хурда бар мӯӣ камар гирад
تنم از لاغری صد خرده بر موی کمر گیرد
Навардами номау дили бори бор аз бадгумонӣ ҳо
نوردم نامه و دل بار بار از بدگمانی ها
Наад нақши ту пеш рӯй ва худро нома бар гирад
نهد نقش تو پیش روی و خود را نامه بر گیرد
Хушамгар устуворӣ нест ҳамчун мавҷи корам ро
خوشم گر استواری نیست همچون موج کارم را
Ки ҳар дам аз шикасти худ равонӣ бештар гирад
که هر دم از شکست خود روانی بیشتر گیرد
Муҳаббат ҳар дилиро каз назокат саргарон ёбад
محبت هر دلی را کز نزاکت سرگران یابد
Сабк дар доми завқи нолаи мурғ саҳар гирад
سبک در دام ذوق ناله مرغ سحر گیرد
Хушо рӯзӣ ки чун аз мастии овезам ба домонаш
خوشا روزی که چون از مستی آویزم به دامانش
Гуҳ аз дастам кашад гоҳам ба рӯй чашм тар гирад
گه از دستم کشد گاهم به روی چشم تر گیرد
зи файзи нутқи хешам бо назирии ҳамзабони ғолиб
ز فیض نطق خویشم با نظیری همزبان غالب
Чароғиро ки дӯдӣ ҳаст дар сари зуди даргирад
چراغی را که دودی هست در سر زود درگیرد