Шикасти ранг то расво насозад беқаророн ро

شکست رنگ تا رسوا نسازد بی قراران را

Ҷигар хӯнаст аз бими нигоҳати роздорон ро

جگر خونست از بیم نگاهت رازداران را

зи пайконҳои новак дар дили гармам нишон набӯд

ز پیکان های ناوک در دل گرمم نشان نبود

Ба регистон чаҳ ҷӯии қатраҳои оби боронро ?

به ریگستان چه جویی قطره های آب باران را؟

Буд пайвастаи пушти сабр бар кӯҳ аз гронҷонӣ

بود پیوسته پشت صبر بر کوه از گرانجانی

Чаҳ афсуни хондае дар гӯши дили умедворонро ?

چه افسون خوانده ای در گوش دل امیدواران را؟

Каф хокем , аз мо брнхизди ҷузи ғубори онҷо

کف خاکیم، از ما برنخیزد جز غبار آنجا

Фузун аз сарсарӣ набӯд қиёмати хоксорон ро

فزون از صرصری نبود قیامت خاکساران را

Ба тарки ҷоҳи гӯ то гардиш айём бархезад

به ترک جاه گو تا گردش ایام برخیزد

Ки гулхани тоби доим дар назар дорад баҳорон ро

که گلخن تاب دائم در نظر دارد بهاران را

Дрои бихўд ба бозӣгоҳи аҳли ҳасан то бинӣ

درآ بیخود به بازیگاه اهل حسن تا بینی

Ба рӯй шуълаи гарми машқи ҷавлони неи саворон ро

به روی شعله گرم مشق جولان نی سواران را

Нагашт аз саҷдаи ҳақи ҷабҳаи зӯҳҳоди нӯронӣ

نگشت از سجده حق جبهه زهاد نورانی

Чунон коФрўхти тоби бода рӯй бодаи хорон ро

چنان کافروخت تاب باده روی باده خواران را

Дареғи огоҳе коФсрдгӣ гардад сару баргаш

دریغ آگاهیی کافسردگی گردد سر و برگش

зи мастии баҳраи ҷуз ғифлат набошад ҳӯшёрон ро

ز مستی بهره جز غفلت نباشد هوشیاران را

зи ғайрат май гудозад дар хиҷолатгоҳи таъсирам

ز غیرت می گدازد در خجالتگاه تأثیرم

Забун дидан ба дасти шишаи созони кӯҳсорон ро

زبون دیدن به دست شیشه سازان کوهساران را

Ба ранҷами ғолиб аз завқи сухан , хуш будӣ ар будӣ

به رنجم غالب از ذوق سخن، خوش بودی ار بودی

Марои лухтии шикебу порае инсофи ёрон ро

مرا لختی شکیب و پاره ای انصاف یاران را