Хушо ки гунбади чархи куҳани фурӯи резад

خوشا که گنبد چرخ کهن فرو ریزد

Агар чаҳ худ ҳама бар фарқи ман фурӯи резад

اگر چه خود همه بر فرق من فرو ریزد

Бурӣдаам раҳи даврӣ ки гар биафшонам

بریده ام ره دوری که گر بیفشانم

Ба ҷои гирд , равон аз бадани фурӯи резад

به جای گرد، روان از بدن فرو ریزد

зи ҷӯши шикваи бедоди дӯст май тарсам

ز جوش شکوه بیداد دوست می ترسم

Мабод меҳри сукут аз даҳани фурӯи резад

مباد مهر سکوت از دهن فرو ریزد

Диҳад ба маҷлисёни бода ва ба навбати ман

دهد به مجلسیان باده و به نوبت من

Ба ман намояд ва дар анҷумани фурӯи резад

به من نماید و در انجمن فرو ریزد

Маро чаҳ қадар ба кӯе ки нозанинон ро

مرا چه قدر به کویی که نازنینان را

Ғубори бодия аз перҳани фурӯи резад

غبار بادیه از پیرهن فرو ریزد

зи хорхори чунин кас чаҳ ноламӣ ки хск

ز خارخار چنین کس چه نالمی که خسک

Ба рахтихоби гулу ёсумани фурӯи резад

به رختخواب گل و یاسمن فرو ریزد

Туро ки олами нозӣ ба ғамза бастоед

ترا که عالم نازی به غمزه بستاید

Касе ки гул ба канори чамани фурӯи резад

کسی که گل به کنار چمن فرو ریزد

Макун ба пурсишам аз шикваи манъ кин хӯнии сет

مکن به پرسشم از شکوه منع کاین خونی ست

Ки худ зи захми дам духтани фурӯи резад

که خود ز زخم دم دوختن فرو ریزد

Ба ман бисоз ва бидон ғамза май ба ҷоми марез

به من بساز و بدان غمزه می به جام مریز

Ки ҳушам аз сару тобами зи тани фурӯи резад

که هوشم از سر و تابم ز تن فرو ریزد

Битарс зонка ба маҳшари зи турраи таррор

بترس زانکه به محشر ز طره طرار

Дил шикастаам аз ҳар шикани фурӯи резад

دل شکسته ام از هر شکن فرو ریزد

Ба завқи бодаи зи баси об дар даҳан гардад

به ذوق باده ز بس آب در دهن گردد

наменахурда маро аз даҳани фурӯи резад

می نخورده مرا از دهن فرو ریزد

Равост ғолиб агар « дар қоилаш » гӯйӣ

رواست غالب اگر «در قائلش » گویی

Ки аз лабаши зи равонии сухани фурӯи резад

که از لبش ز روانی سخن فرو ریزد