Гӯям суханӣ гарчи шунидан нашносад

گویم سخنی گرچه شنیدن نشناسد

Субҳии сети шабамро ки дамӣдан нашносад

صبحی ست شبم را که دمیدن نشناسد

Аз банд чаҳ бигушоед ва аз дом чаҳ хезад ?

از بند چه بگشاید و از دام چه خیزد؟

Моиему Ғаззолӣ ки рамидан нашносад

ماییم و غزالی که رمیدن نشناسد

Гавҳар чаҳ шикоят кунад аз бесару пое

گوهر چه شکایت کند از بی سر و پایی

Моиему сиришкӣ ки чакидан нашносад

ماییم و سرشکی که چکیدن نشناسد

Соқӣ чаҳ шигарфӣ кунаду бода чаҳ тундӣ

ساقی چه شگرفی کند و باده چه تندی

Хӯни боди димоғӣ ки расӣдан нашносад

خون باد دماغی که رسیدن نشناسد

Мо лиззати дидори зи пайғоми гирифтем

ما لذت دیدار ز پیغام گرفتیم

Муштоқи ту дидани з шунидан нашносад

مشتاق تو دیدن ز شنیدن نشناسد

Бе пардаи шӯ аз ноз ва миндиш ки мо ро

بی پرده شو از ناز و میندیش که ما را

Чун оинаи чашмии сет ки дидан нашносад

چون آینه چشمی ست که دیدن نشناسد

Байнам чаҳ бало бар сари ҷайбу кафани орад

بینم چه بلا بر سر جیب و کفن آرد

Дастӣ ки ба ҷузи хома даридан нашносад

دستی که به جز خامه دریدن نشناسد

Пайвастаи равон аз мижаи хӯни ҷгрстм

پیوسته روان از مژه خون جگرستم

Рангии сети рухамро ки паридан нашносад

رنگی ست رخم را که پریدن نشناسد

Шавқам май гулгун ба сабу мезанад имшаб

شوقم می گلگون به سبو می زند امشب

Паймонаи зи соқӣ талабидан нашносад

پیمانه ز ساقی طلبیدن نشناسد

Бо лиззати андӯҳи ту дар сохтаи ғолиб

با لذت اندوه تو در ساخته غالب

Гӯйии ҳамаи дили гашт ва тапидан нашносад

گویی همه دل گشت و تپیدن نشناسد