зи гармии нигаҳати хӯни дил ба ҷӯш омад

ز گرمی نگهت خون دل به جوش آمد

зи шодии ситамати сина дар хурӯш омад

ز شادی ستمت سینه در خروش آمد

Ба ҷони навид , ки шарм аз миёна ҳам рафт

به جان نوید، که شرم از میانه هم رفت

Ба айши мужда ки вақти видоъ ҳуш омад

به عیش مژده که وقت وداع هوش آمد

Хаёли ёр дар оғӯшами ончунон бФшрд

خیال یار در آغوشم آنچنان بفشرد

Ки шарми имшабам аз шикваҳои дӯш омад

که شرم امشبم از شکوه های دوش آمد

Ба остини бФшон ва ба теғ хуш бурдор

به آستین بفشان و به تیغ خوش بردار

Ки ҷони ғубори тану сари вабол дӯш омад

که جان غبار تن و سر وبال دوش آمد

Фидои шеваи раҳмат ки дар либоси баҳор

فدای شیوه رحمت که در لباس بهار

Ба узрхоҳии риндони бода нӯш омад

به عذرخواهی رندان باده نوش آمد

зи васли ёри қаноат кунун ба пайғомии сет

ز وصل یار قناعت کنون به پیغامی ست

Хазон чашм раседу баҳор гӯш омад

خزان چشم رسید و بهار گوش آمد

Зимом ҳавсила нагирифту кӯҳкан ҷон дод

زمام حوصله نگرفت و کوهکن جان داد

Чаҳ нарми шонаи гузашт ва чаҳ сахт кӯш омад

چه نرم شانه گذشت و چه سخت کوش آمد

Шаҳиди чашми ту гаштам ки хуши сухани гӯйии сет

شهید چشم تو گشتم که خوش سخن گویی ست

Ҳалоки тарзи лабами шӯ ки пар хамӯш омад

هلاک طرز لبم شو که پر خموش آمد

Турои ҷамолу марои мояи сухансозӣ сет

ترا جمال و مرا مایه سخن سازی ست

Баҳор , зинати дукон глФрўш омад

بهار، زینت دکان گلفروش آمد

Мапурс ваҷҳи саводи сафинаҳо ғолиб

مپرس وجه سواد سفینه ها غالب

Сухан ба марги сухани раси сиёҳ пӯш омад

سخن به مرگ سخن رس سیاه پوش آمد