Гар чунин нози ту омода яғмо монад

گر چنین ناز تو آماده یغما ماند

Ба Сикандар нарасад ҳар чаҳ з доро монад

به سکندر نرسد هر چه ز دارا ماند

Дилу динӣ ба баҳои ту фиристам ҳошо

دل و دینی به بهای تو فرستم حاشا

Воми гири ончии зи байъона савдо монад

وام گیر آنچه ز بیعانه سودا ماند

Ҳам ба савдои ту хўршидпрстми оре

هم به سودای تو خورشیدپرستم آری

Дили зи маҷнӯни баради оҳӯ ки ба Лайло монад

دل ز مجنون برد آهو که به لیلا ماند

Бо вуҷӯди ту дам аз ҷилва гарӣ натавон зад

با وجود تو دم از جلوه گری نتوان زد

Дар гулистони ту товус ба анқо монад

در گلستان تو طاووس به عنقا ماند

Шикваи дӯсти з душман натавонам пӯшед

شکوه دوست ز دشمن نتوانم پوشید

Гар ғами ҳиҷри чунин ҳавсила Фрсо монад

گر غم هجر چنین حوصله فرسا ماند

Сози овозаи бадномӣ раҳзан шуданаст

ساز آوازه بدنامی رهزن شدنست

Оҳ аз он хаста ки аз пўиаҳ ба раҳ воманд

آه از آن خسته که از پویه به ره واماند

Бандаеро ки ба фармони худо роҳ равад

بنده ای را که به فرمان خدا راه رود

Нагузоранд ки дар банд Зулайхо монад

نگذارند که در بند زلیخا ماند

Ма ба боғ аз уфуқи сарв шабӣ кард тулӯъ

مه به باغ از افق سرو شبی کرد طلوع

Сарв гуфтанд бидон моҳ саропо монад

سرو گفتند بدان ماه سراپا ماند

Баъди сад шиква ба як узр тасаллӣ нашавам

بعد صد شکوه به یک عذر تسلی نشوم

Кин чунин меҳри зи сардӣ ба мудоро монад

کاین چنین مهر ز سردی به مدارا ماند

Дар бағали дашнаи ниҳони сохтаи ғолиби имрӯз

در بغل دشنه نهان ساخته غالب امروز

Магузоред ки мотам зада танҳо монад

مگذارید که ماتم‌زده تنها ماند