Парво агар аз арбада дӯш накарданд

پروا اگر از عربده دوش نکردند

Имшаб чаҳ хатар буд ки менӯш накарданд

امشب چه خطر بود که می نوش نکردند

Дар теғ задани миннат бисёр ниҳоданд

در تیغ زدن منت بسیار نهادند

Бурданди сар аз дӯш ва сбкдўш накарданд

بردند سر از دوش و سبکدوش نکردند

Аз тирагии турраи шбрнги назарҳо

از تیرگی طره شبرنگ نظرها

Парвоз дар он субҳ биногваш накарданд

پرواز در آن صبح بناگوش نکردند

Доғи дили мо шуъла фишон монад ба перӣ

داغ دل ما شعله فشان ماند به پیری

Ин шамъи шаб охир шуд ва хомӯш накарданд

این شمع شب آخر شد و خاموش نکردند

Рӯзӣ ки ба май зӯр ва ба не шӯр наҳуфтанд

روزی که به می زور و به نی شور نهفتند

Андеша ба кори хирад ва ҳуш накарданд

اندیشه به کار خرد و هوش نکردند

Гар доғ ниҳоданд вагар дард фузуданд

گر داغ نهادند وگر درد فزودند

Нозам ки ба ҳангома фаромӯш накарданд

نازم که به هنگامه فراموش نکردند

Хӯн мехӯрам аз ҳасан ки ин ганҷи равон ро

خون می خورم از حسن که این گنج روان را

Дар кори туҳидастӣ оғӯш накарданд

در کار تهیدستی آغوش نکردند

Акнӯн хатарӣ нест ки то пар нашуд аз дил

اکنون خطری نیست که تا پر نشد از دل

Худ чоҳи занхдони ту хас пӯш накарданд

خود چاه زنخدان تو خس پوش نکردند

Гар худ ба ғуломӣ напазиранд гадо бош

گر خود به غلامی نپذیرند گدا باش

Бар дар бизан он ҳалқа ки дар гӯш накарданд

بر در بزن آن حلقه که در گوش نکردند

Ғолиби зи ту он бода ки худ гуфт назирӣ

غالب ز تو آن باده که خود گفت نظیری

« дар косаи мо бода срҷўш накарданд »

«در کاسه ما باده سرجوش نکردند»