Ба мақсадӣ ки мари онро раҳ худо гӯйанд

به مقصدی که مر آن را ره خدا گویند

Бирав бирав ки аз он сӯи биё биё гӯйанд

برو برو که از آن سو بیا بیا گویند

Касе ки пой надорад чигуна роҳ равад

کسی که پای ندارد چگونه راه رود

Худ аҳли шаръи дарин доварӣ чаҳ ҳо гӯйанд ?

خود اهل شرع درین داوری چه ها گویند؟

зи рамзи нахл « анои аллоҳ » гӯии ноогоҳ

ز رمز نخل «انا الله » گوی ناآگاه

Ҳадиси ҷилваи гуҳу Мӯсо ва Асо гӯйанд

حدیث جلوه گه و موسی و عصا گویند

Магари з ҳақ набӯд шарм ҳақ прессатон ро

مگر ز حق نبود شرم حق پرستان را

Ки ном ҳақ набаранд ва ҳамин « ано » гӯйанд

که نام حق نبرند و همین «انا» گویند

зи қавл шан набӯд дилнишини аҳли назар

ز قول شان نبود دلنشین اهل نظر

Ҷузи он сифот ки аз зот кибриё гӯйанд

جز آن صفات که از ذات کبریا گویند

Нахонда дар кутуб ва ношунида аз фуқаҳо

نخوانده در کتب و ناشنیده از فقها

Ба ғайр бе мазаи вогуияҳо ки вогўинд

به غیر بی مزه واگویه ها که واگویند

Дам аз « вҷўдки занб » заданд бе хабарон

دم از «وجودک ذنب » زدند بی خبران

Чаҳ сони ътиаҳи ҳақро гуноҳ мо гӯйанд ?

چه سان عطیه حق را گناه ما گویند؟

Балии гуноҳ буд даъвии вуҷӯди зи мо

بلی گناه بود دعوی وجود ز ما

Ба аҳли рози чунин гӯй то баҷо гӯйанд

به اهل راز چنین گوی تا بجا گویند

Дигар маломатёнро чаҳ Зуҳраи посух

دگر ملامتیان را چه زهره پاسخ

Агар ба хашми гроинд ва носазо гӯйанд

اگر به خشم گرایند و ناسزا گویند

Накарда зари миси худроу баҳри арзи фиреб

نکرده زر مس خود را و بهر عرض فریب

Ба пеши халқи ҳикояти з кимиё гӯйанд

به پیش خلق حکایت ز کیمیا گویند

Касон ки даъвии некӣ ҳаме кунанд маро

کسان که دعوی نیکی همی کنند مرا

Агар на нек шуморанд бад чаро гӯйанд ?

اگر نه نیک شمارند بد چرا گویند؟

Тамаъи мадор ки ёбии хитоби мавлоно

طمع مدار که یابی خطاب مولانا

Баси сети ҳамчуи туеро ки порсо гӯйанд

بس ست همچو تویی را که پارسا گویند

Бигӯӣ мурда ки дар даҳри кори ғолиби зор

بگوی مرده که در دهر کار غالب زار

Аз он гузашт ки дарвеш ва бенаво гӯйанд

از آن گذشت که درویش و بینوا گویند