Донист каз шаҳодатами умеди ҳур буд

دانست کز شهادتم امید حور بود

Баргаштанами зи дайни дами бсмли зарур буд

برگشتنم ز دین دم بسمل ضرور بود

Рафт он ки мо зи ҳасани мудоро тамаъ кунем

رفت آن که ما ز حسن مدارا طمع کنیم

Сарришта дар каф « арнии гӯй » тавр буд

سررشته در کف «ارنی گوی » طور بود

Муҳаррами мснҷи ринд « ано алҳақ » сарой ро

محرم مسنج رند «انا الحق » سرای را

Маъшуқаи худнамойу нигаҳбони ғаюр буд

معشوقه خودنمای و نگهبان غیور بود

Солик нагуфтаем ки манзил шинос нест

سالک نگفته ایم که منزل شناس نیست

Беҷода монад роҳ аз он рӯ ки давр буд

بی جاده ماند راه از آن رو که دور بود

Нозам ба имтиёз ки бигзаштан аз гуноҳ

نازم به امتیاز که بگذشتن از گناه

Бо дигарон зи афв ва ба мо аз ғурур буд

با دیگران ز عفو و به ما از غرور بود

эй он ки аз ғурур ба ҳеҷам наме харӣ

ای آن که از غرور به هیچم نمی خری

Зон пояи бозгуӣ ки пеш аз зуҳӯр буд

زان پایه بازگوی که پیش از ظهور بود

Дарди дилам ба ҳашари зи шиддат наҳуфта монад

درد دلم به حشر ز شدت نهفته ماند

Хӯни боди нолае ки ҳам оҳанги сувар буд

خون باد ناله ای که هم آهنگ صور بود

Дил аз ту буд ва ту паии илзоми мо зи мо

دل از تو بود و تو پی الزام ما ز ما

Барадии нахусти ончии зи ҷинси шуъӯр буд

بردی نخست آنچه ز جنس شعور بود

Қатъ паём кардӣ ва донистам оштии сет

قطع پیام کردی و دانستم آشتی ست

Даллолаи хӯбрӯйу дилами носабур буд

دلاله خوبروی و دلم ناصبور بود

Додӣ салои ҷилвау ғолиб канора кард

دادی صلای جلوه و غالب کناره کرد

Кӯи бахши он гадо ки зи ғавғои нФўр буд

کو بخش آن گدا که ز غوغا نفور بود