Чаҳ хезад аз суханӣ каз дарун ҷон набӯд

چه خیزد از سخنی کز درون جان نبود

Бурӣдаи боди забонӣ ки хўнчнон набӯд

بریده باد زبانی که خونچنان نبود

Ҳакими соқӣ ва май тунд ва ман зи бдхўиӣ

حکیم ساقی و می تند و من ز بدخویی

зи ратли бода ба хашм оем ар гарон набӯд

ز رطل باده به خشم آیم ار گران نبود

Нагуфтаам ситам аз ҷониб худост вале

نگفته ام ستم از جانب خداست ولی

Худо ба аҳди ту бар халқ меҳрбон набӯд

خدا به عهد تو بر خلق مهربان نبود

зи нозукӣ натавонад наҳуфт рози маро

ز نازکی نتواند نهفت راز مرا

Хаёли бӯса бар он пой бенишон набӯд

خیال بوسه بر آن پای بی نشان نبود

Чу ъшртӣ ки кунад фосиқи тнки моя

چو عشرتی که کند فاسق تنک مایه

зи захми хӯн ба забони лӣсам ар равон набӯд

ز زخم خون به زبان لیسم ار روان نبود

зи хеш рафтааму фурсатӣ тамаъ дорам

ز خویش رفته ام و فرصتی طمع دارم

Ки бози гирдаму ҷузи дӯст армағон набӯд

که باز گردم و جز دوست ارمغان نبود

Зимоми ноқа ба дасти тасарруфи шавқи сет

زمام ناقه به دست تصرف شوق ست

Ба сӯии Қайси гароиши з сорибон набӯд

به سوی قیس گرایش ز ساربان نبود

Фурӯи баради нафаси сарди ман ҷаҳаннам ро

فرو برد نفس سرد من جهنم را

Агар нишоти атои ту дар миён набӯд

اگر نشاط عطای تو در میان نبود

Маро ки лаб ба талаб ошно нахоста Эй

مرا که لب به طلب آشنا نخواسته ای

Равои мадор ки шоҳид змирдон набӯд

روا مدار که شاهد ضمیردان نبود

Умеди блҳўсу ҳасрати ман афзӯн шуд

امید بلهوس و حسرت من افزون شد

Азин навид ки андӯҳ , ҷовдон набӯд

ازین نوید که اندوه، جاودان نبود

Ба илтифотнигорам чаҳ ҷои таҳнияти сет

به التفات نگارم چه جای تهنیت ست

Дуо кунед ки навъе з имтиҳон набӯд

دعا کنید که نوعی ز امتحان نبود

Аҷаб буд сари ҳмхўобӣ касе ғолиб

عجب بود سر همخوابی کسی غالب

Маро ки болашу бистари з парниён набӯд

مرا که بالش و بستر ز پرنیان نبود