Нагӯям тоза дорам шеваи ҷодўбёнон ро

نگویم تازه دارم شیوه جادوبیانان را

Вале дар хеши байнами коргари ҷодӯии онон ро

ولی در خویش بینم کارگر جادوی آنان را

Ҳамоно пешкори бахти носозм ба танҳоӣ

همانا پیشکار بخت ناسازم به تنهایی

Сутӯҳ овардаам аз чораи ҷӯии меҳрбонон ро

ستوه آورده ام از چاره جویی مهربانان را

Надорад ҳоҷати лаълу гуҳари ҳасани худододат

ندارد حاجت لعل و گهر حسن خدادادت

Абас дар обу оташи рондае бозоргонон ро

عبث در آب و آتش رانده ای بازارگانان را

Чаҳ бебаррагӣаст ҷон додан ба захмӣ зон дами ханҷар

چه بی برگی است جان دادن به زخمی زان دم خنجر

Ҳлокстми Фрохиҳои айши сахти ҷонон ро

هلاکستم فراخیهای عیش سخت جانان را

Иваз дорадгар озори дилам озурда ме хоҳам

عوض دارد گر آزار دلم آزرده می خواهم

Ба қатли хеши дасту соиди нозуки миёнон ро

به قتل خویش دست و ساعد نازک میانان را

Суроғи фитнаҳои Зуҳраи сӯз аз хештани гирам

سراغ فتنه های زهره سوز از خویشتن گیرم

Раги андешаи набз кор бошад кордонон ро

رگ اندیشه نبض کار باشد کاردانان را

Ба лафзи ишқи сад раҳи кӯҳу дарё дар миёни гуфтан

به لفظ عشق صد ره کوه و دریا در میان گفتن

Биомузед то пешаш бурид афсона хонон ро

بیاموزید تا پیشش برید افسانه خوانان را

Набинӣ барги рузи зари гашту гули кибрят аҳмар шуд

نبینی برگ رز زر گشت و گل کبریت احمر شد

Кунад пойизи гӯйии кӣмёгари боғбонон ро

کند پاییز گویی کیمیاگر باغبانان را

Маранҷ аз норавое бениёзӣ олимӣ дорад

مرنج از ناروایی بی نیازی عالمی دارد

Ҳикоятҳо буд бо хештани мар безабонон ро

حکایتها بود با خویشتن مر بی زبانان را

Нагирад дигаронро ҳақ ба ҷурмӣ каз яке бахшад

نگیرد دیگران را حق به جرمی کز یکی بخشد

Сарати гирдами шафиъии рӯзи маҳшари длстонон ро

سرت گردم شفیعی روز محشر دلستانان را

Надонад қадари ғам то дрнмонд кас бидон ғолиб

نداند قدر غم تا درنماند کس بدان غالب

Масаррати хезад аз тақлиди перони навҷавонон ро

مسرت خیزد از تقلید پیران نوجوانان را