Таъолии аллоҳ ба раҳмати шод кардан бегуноҳон ро
تعالی الله به رحمت شاد کردن بیگناهان را
Хаҷал напасандад озарми карам бедастгоҳон ро
خجل نپسندد آزرم کرم بیدستگاهان را
Хуии шарми гунаҳ дар пешгоҳи раҳмати омат
خوی شرم گنه در پیشگاه رحمت عامت
Суҳайлу Зуҳраи афшондаи зи симои рӯсиёҳон ро
سهیل و زهره افشانده ز سیما روسیاهان را
Зиҳии дардат ки бо як олами ошӯби ҷгрхоиӣ
زهی دردت که با یک عالم آشوب جگرخایی
Дӯд дар дили гадоёнро ва дар сари подшоҳон ро
دود در دل گدایان را و در سر پادشاهان را
Ба ҳарфии ҳалқа дар гӯши аФгнии озодамардон ро
به حرفی حلقه در گوش افگنی آزادمردان را
Ба хобии мағз дар шӯроварӣ болини паноҳон ро
به خوابی مغز در شور آوری بالینپناهان را
зи шавқат бе қарории орзӯ , хорои ниҳодон ро
ز شوقت بیقراری آرزو، خارا نهادان را
Ба базмати лои хории обрӯ , прўизҷоҳон ро
به بزمت لایخواری آبرو، پرویزجاهان را
Ба базмати шодам аммо зини хиҷолат чун бурун оем ?
به بزمت شادم اما زین خجالت چون برون آیم؟
Ки рашкам , дар ҷҳим афганд , хулди оромгоҳон ро
که رشکم، در جحیم افگند، خلد آرامگاهان را
Ба дилҳо рехтӣ яксар шикастан ҳам зи яздони дон
به دلها ریختی یکسر شکستن هم ز یزدان دان
Ки лухтӣ бар хами зулф ва калла зад , каҷи кулоҳон ро
که لختی بر خم زلف و کله زد، کجکلاهان را
Бинозам хӯбии хўнгрми маҳбӯбӣ ки дар мастӣ
بنازم خوبی خونگرم محبوبی که در مستی
Кунад риш аз макиданҳо забони узрхоҳон ро
کند ریش از مکیدنها زبان عذرخواهان را
Ба май осоиши ҷон ҳо бидон монад ки ногоҳон
به می آسایش جانها بدان ماند که ناگاهان
Гузар бар чашм уфтад , ташнаи лаб гум карда роҳон ро
گذر بر چشم افتد، تشنهلب گمکردهراهان را
зи ҷавраши доварии барадам ба девон , лек зини ғофил
ز جورش داوری بردم به دیوان، لیک زین غافل
Ки саъии рашкам аз хотири баради номаши гувоҳон ро
که سعی رشکم از خاطر برد نامش گواهان را
Гусаст тору пуди пардаи номӯсро нозам
گسست تار و پود پرده ناموس را نازم
Ки доми рағбат назора шуд рсўонгоҳон ро
که دام رغبت نظاره شد رسوانگاهان را
Нишот ҳастӣ ҳақ дорад аз марги эминами ғолиб
نشاط هستی حق دارد از مرگ ایمنم غالب
Чароғам чун гули ошомади насими субҳгоҳон ро
چراغم چون گل آشامد نسیم صبحگاهان را