Чок аз ҷайбам ба домон ме равад

چاک از جیبم به دامان می‌رود

То чаҳ бар чок аз гиребон ме равад

تا چه بر چاک از گریبان می‌رود

Ҷавҳар табъам дурахшонаст лек

جوهر طبعم درخشانست لیک

Рӯзами андари абр пинҳон ме равад

روزم اندر ابر پنهان می‌رود

Гар буд мушкил маранҷ эй дил ки кор

گر بود مشکل مرنج ای دل که کار

Чун равад аз даст осон ме равад

چون رود از دست آسان می‌رود

Ҷузи сухани куфрӣ ва ӣмонӣ куҷост ?

جز سخن کفری و ایمانی کجاست؟

Худ сухан дар куфр ва имон ме равад

خود سخن در کفر و ایمان می‌رود

Ҳар шамемиро машомӣ дархур аст

هر شمیمی را مشامی درخور است

Буии пероҳан ба канъон ме равад

بوی پیراهن به کنعان می‌رود

Ояд ва аз завқ нашиносам ки кист

آید و از ذوق نشناسم که کیست

То равад пиндоштӣ ҷон ме равад

تا رود پنداشتی جان می‌رود

Май барад аммо на як ҷо май барад

می‌برد اما نه یک جا می‌برد

намеравад аммо парешон ме равад

می‌رود اما پریشان می‌رود

Ҳарки бинад дар раҳаш гуяд ҳаме

هرکه بیند در رهش گوید همی

Қибла оташ прессатон ме равад

قبلهٔ آتش‌پرستان می‌رود

Аввал моҳаст ва аз шарми ту моҳ

اول ماه است و از شرم تو ماه

Охири шаб аз шабистон ме равад

آخر شب از شبستان می‌رود

Бигузар аз душмани дилаш сахтаст сахт

بگذر از دشمن دلش سخت است سخت

Обрӯии тир ва пайкон ме равад

آبروی تیر و پیکان می‌رود

Кист то гуяд бидон айвон нишин

کیست تا گوید بدان ایوان‌نشین

Ончӣ бар ғолиби з дарбон меравад ?

آنچه بر غالب ز دربان می‌رود؟