Чун бпўиӣ ба замини чархи замин ту шавад

چون بپویی به زمین چرخ زمین تو شود

Хуши биҳиштии сет ки кас роҳ нишин ту шавад

خوش بهشتی ست که کس راه نشین تو شود

Лабам аз номи ту он мояи парастӣ ки агар

لبم از نام تو آن مایه پرستی که اگر

Бӯса бар ғунчаи занами ғунчаи нигин ту шавад

بوسه بر غنچه زنم غنچه نگین تو شود

Чун бисанҷад ки на онаст бакоҳад аз шарм

چون بسنجد که نه آنست بکاهد از شرم

Моҳи икчнди биболад ки ҷабин ту шавад

ماه یکچند ببالد که جبین تو شود

Сад қиёмати бгдознд ва ба ҳам омезанд

صد قیامت بگدازند و به هم آمیزند

То хамири дил ҳангома гузин ту шавад

تا خمیر دل هنگامه گزین تو شود

Тоби ҳангомаи дарди орм ва гӯям ҳайҳот

تاب هنگامه درد آرم و گویم هیهات

Чаҳ кунам то ғами ҳиҷри ту яқин ту шавад ?

چه کنم تا غم هجر تو یقین تو شود؟

Ба сухани печаму андӯҳгусораш гирдам

به سخن پیچم و اندوه گسارش گردم

Барам аз ғайри дилиро ки ҳазин ту шавад

برم از غیر دلی را که حزین تو شود

Ҷилваи ҷуз дар дили огоҳ сироят накунад

جلوه جز در دل آگاه سرایت نکند

Ман дар оташи Фтм аз ҳар ки қарин ту шавад

من در آتش فتم از هر که قرین تو شود

Чашму дил бохта ам дод ҳунар хоҳад дод

چشم و دل باخته ام داد هنر خواهد داد

Он ки чун ман ҳамаи дону ҳамаи байн ту шавад

آن که چون من همه دان و همه بین تو شود

Куфр ва дайн чист ҷузи ороиши пиндори вуҷӯд ?

کفر و دین چیست جز آرایش پندار وجود؟

Поки шӯи пок , ки ҳам куфри ту дайн ту шавад

پاک شو پاک، که هم کفر تو دین تو شود

Дӯзахи тофта Эй ҳаст ниҳодати ғолиб

دوزخ تافته ای هست نهادت غالب

Оҳ аз он дам ки дами бозпасин ту шавад

آه از آن دم که دم بازپسین تو شود