эй завқи нўоснҷии бозам ба хурӯш овар

ای ذوق نواسنجی بازم به خروش آور

Ғавғои шабихунӣ бар бангаи ҳуш овар

غوغای شبیخونی بر بنگه هوش آور

Гар худ наҷаҳд аз сар аз дидаи фурӯи боРом

گر خود نجهد از سر از دیده فرو بارم

Дил хӯн кун ва он хӯнро дар сина ба ҷӯш овар

دل خون کن و آن خون را در سینه به جوش آور

Ҳони ҳамдами фарзонаи донеи раҳи вайрона

هان همدم فرزانه دانی ره ویرانه

Шамъӣ ки нахоҳад шуд аз бод хамӯш овар

شمعی که نخواهد شد از باد خموش آور

Шӯробаи ин водии талхи сет агар родӣ

شورابه این وادی تلخ ست اگر رادی

Аз шаҳр ба сӯии ман сарчашмаи нӯш овар

از شهر به سوی من سرچشمه نوش آور

Донам ки зарии дорӣ ҳар ҷои гузарии дорӣ

دانم که زری داری هر جا گذری داری

Майгар надиҳади султон аз бодаи фуруш овар

می گر ندهد سلطان از باده فروش آور

Гар муғ ба кадуи резад бар каф нау роҳии шӯ

گر مغ به کدو ریزد بر کف نه و راهی شو

Вари шаҳ ба сабу бахшад бурдор ва ба дӯш овар

ور شه به سبو بخشد بردار و به دوش آور

Райҳони дамад аз мино ромиш чакад аз қлқл

ریحان دمد از مینا رامش چکد از قلقل

Он дар раҳи чашми аФгни ин аз паии гӯш овар

آن در ره چشم افگن این از پی گوش آور

Гоҳе ба сбкдстӣ аз бодаи зи хешам бар

گاهی به سبکدستی از باده ز خویشم بر

Гоҳе ба сияҳи мастӣ аз нағма ба ҳуш овар

گاهی به سیه مستی از نغمه به هوش آور

Ғолиб ки бақояши боди ҳампои ту гар ноед

غالب که بقایش باد همپای تو گر ناید

Бории ғазалӣ , фардӣ зон мўинаҳи пӯш овар

باری غزلی، فردی زان موینه پوش آور