Ҳар киро бинии з май бихўд , санояш ме навис

هر که را بینی ز می بیخود، ثنایش می نویس

Баҳри дафъи фитнаи ҳрзӣ аз барояш ме навис

بهر دفع فتنه حرزی از برایش می نویس

эй рақами санҷи ямини дӯсти бекорӣ чаро

ای رقم سنج یمین دوست بیکاری چرا

Худ сипоси дасти ханҷар озмоиш ме навис

خود سپاس دست خنجر آزمایش می نویس

Ончии ҳамдам ҳар шаби ғам бар серум ме бугзарад

آنچه همدم هر شب غم بر سرم می بگذرد

Ҳар саҳар яксар ба девор сароиш ме навис

هر سحر یکسر به دیوار سرایش می نویس

Гар ҳамин деву ғариву ранг ва найрангасту бас

گر همین دیو و غریو و رنگ و نیرنگست و بس

Ҳар куҷои шайхии сети кофар моҷарояш ме навис

هر کجا شیخی ست کافر ماجرایش می نویس

Хоре кандар тариқи дӯстдорӣ рӯ диҳад

خواریی کاندر طریق دوستداری رو دهد

Аз мидоди сояи бол ҳамоиш ме навис

از مداد سایه بال همایش می نویس

намефиристӣ номаи венаро чашми захмӣ дар паии сет

می فرستی نامه وین را چشم زخمی در پی ست

Чашми ҳосиди кӯри бодо дар дуояш ме навис

چشم حاسد کور بادا در دعایش می نویس

Ҳар ки баъд аз марги ошиқ бар мазораши гули барад

هر که بعد از مرگ عاشق بر مزارش گل برد

Фатво аз ман дар батон зуд ошнояш ме навис

فتوی از من در بتان زود آشنایش می نویس

Раҳмӣ аз маъшӯқ ҳар ҷо дар китобии бенгарӣ

رحمی از معشوق هر جا در کتابی بنگری

Бар канори он варақи ҷонҳо фидояш ме навис

بر کنار آن ورق جانها فدایش می نویس

эй ки бо ёрами хиромигар дил ва дастят ҳаст

ای که با یارم خرامی گر دل و دستیت هست

Номи ман дар раҳгузар бар хок поиш ме навис

نام من در رهگذر بر خاک پایش می نویس

Ҳар куҷои ғолиби тахаллус дар ғазали бинии маро

هر کجا غالب تخلص در غزل بینی مرا

Май тароши онроу мағлубӣ ба ҷояш ме навис

می تراش آن را و مغلوبی به جایش می نویس