Ману назораи рӯе ки вақти ҷилва аз тобиш

من و نظاره رویی که وقت جلوه از تابش

Ҳаме бар хештан ларзад пас ойӣнаи симобаш

همی بر خویشتن لرزد پس آیینه سیمابش

Ба завқи бодаи доғи он ҳарифи дӯзахи ошомам

به ذوق باده داغ آن حریف دوزخ آشامم

Ки ҳар ҷо бингарад оташи бигардад дар даҳани обаш

که هر جا بنگرد آتش بگردد در دهن آبش

Зулайхои чеҳра бо ёқӯб шуд нозами муҳаббат ро

زلیخا چهره با یعقوب شد نازم محبت را

Ба буи перҳан монад қумоши пардаи хобаш

به بوی پیرهن ماند قماش پرده خوابش

Ба гетии тарки завқи комҷўиии мушкили сет аммо

به گیتی ترک ذوق کامجویی مشکل ست اما

Навиди хуррамии онро ки гирад дили зи асбобаш

نوید خرمی آن را که گیرد دل ز اسبابش

Ба файзи шаръ бар нафас музаввар ёфтам дастӣ

به فیض شرع بر نفس مزور یافتم دستی

Чун он дуздӣ ки гирад шаҳна ногоҳон ба маҳтобаш

چون آن دزدی که گیرد شحنه ناگاهان به مهتابش

Ба ҳастӣ чатр бастанҳои товусаст пиндорӣ

به هستی چتر بستن های طاووس است پنداری

Нишаст соқӣу ангези миноӣ май нобаш

نشست ساقی و انگیز مینای می نابش

Харобӣ чун падед омад ба тоъат дод тани зоҳид

خرابی چون پدید آمد به طاعت داد تن زاهد

Хмиднҳои девори саро , гардид миҳробаш

خمیدنهای دیوار سرا، گردید محرابش

Бисотӣ нест базми ъушрати қурбонии мо ро

بساطی نیست بزم عشرت قربانی ما را

Магар бофанд аз тори дами сотўри қассобаш

مگر بافند از تار دم ساطور قصابش

зи тори шамъи тези оҳанги завқ ноз ме болад

ز تار شمع تیز آهنگ ذوق ناز می بالد

Ба шарти он кисозӣ аз пари парвонаи мизробаш

به شرط آن که سازی از پر پروانه مضرابش

Мноз эй манъаму димоаҳи гулхани тобро бингар

مناز ای منعم و دیماه گلخن تاب را بنگر

Ки хобаши махмалу хокистари гарми сети санҷобаш

که خوابش مخمل و خاکستر گرم ست سنجابش

Аз ин рахти шароби олӯдаи ?ут нанг оядам ғолиб

از این رخت شراب آلوده ات ننگ آیدم غالب

Худоро ё башу ё бФгни андари роҳи сайлобаш

خدا را یا بشو یا بفگن اندر راه سیلابش