Дӯди савдоеи ттқи басти осмони номидмш

دود سودایی تتق بست آسمان نامیدمش

Дида бар хоб парешон зад ҷаҳони номидмш

دیده بر خواب پریشان زد جهان نامیدمش

Ваҳми хокии рехт дар чашмам биёбон дидамаш

وهم خاکی ریخت در چشمم بیابان دیدمش

Қатрае бгдохти баҳри бекарони номидмш

قطره ای بگداخت بحر بیکران نامیدمش

Боғ доман зад бар оташи навбаҳорони хўондмш

باغ دامن زد بر آتش نوبهاران خواندمش

Доғи гашти он шуъла аз мастии хазони номидмш

داغ گشت آن شعله از مستی خزان نامیدمش

Қатраи хӯнӣ гиреҳ гардид дили донстмш

قطره خونی گره گردید دل دانستمش

Мавҷи зҳробӣ ба тӯфон зад забони номидмш

موج زهرابی به طوفان زد زبان نامیدمش

Ғурбатам носозгор омад ватани Фҳмидмш

غربتم ناسازگار آمد وطن فهمیدمش

Кард танагии ҳалқаи доми ошёни номидмш

کرد تنگی حلقه دام آشیان نامیدمش

Буд дар паҳлу ба тамкинӣ ки дил ме гуфтамаш

بود در پهلو به تمکینی که دل می گفتمش

Рафт аз шухӣ ба ойинӣ ки ҷони номидмш

رفت از شوخی به آیینی که جان نامیدمش

Ҳар чаҳ аз ҷони кост дар мастӣ ба суди аФзўдмш

هر چه از جان کاست در مستی به سود افزودمش

Ҳар чаҳ бо ман монад аз ҳастӣ зиёни номидмш

هر چه با من ماند از هستی زیان نامیدمش

То зи ман бигусасти умрии хўшдлши пиндоштам

تا ز من بگسست عمری خوشدلش پنداشتم

Чун ба ман пайвасти лухтии бадгумони номидмш

چون به من پیوست لختی بدگمان نامیدمش

ӯ ба фикри куштани ман буд оҳ аз ман ки ман

او به فکر کشتن من بود آه از من که من

Лоуболии хўондмши номеҳрбони номидмш

لاابالی خواندمش نامهربان نامیدمش

То нуҳум бар ваии сипоси хидматӣ аз хештан

تا نهم بر وی سپاس خدمتی از خویشتن

Буд соҳибхона аммо миҳмони номидмш

بود صاحبخانه اما میهمان نامیدمش

Дили забонро роздони ошноӣ ҳо нахост

دل زبان را رازدان آشنایی ها نخواست

Гоҳ баҳмон гуфтамаш , гоҳе фалони номидмш

گاه بهمان گفتمش، گاهی فلان نامیدمش

Ҳам нигаҳи ҷони мистонди ҳам тағофул ме кашад

هم نگه جان میستاند هم تغافل می کشد

Он дами шамшер ва ин пушти камони номидмш

آن دم شمشیر و این پشت کمان نامیدمش

Дар сулӯк аз ҳар чаҳ пеш омад гузаштани доштам

در سلوک از هر چه پیش آمد گذشتن داشتم

Каъба дидам нақши пои раҳравони номидмш

کعبه دیدم نقش پای رهروان نامیدمش

Бар умеди шеваи сабр озмоиӣ зистам

بر امید شیوه صبر آزمایی زیستم

Ту буридӣ аз ман ва ман имтиҳони номидмш

تو بریدی از من و من امتحان نامیدمش

Буд ғолиби андалебӣ аз гулистони аҷам

بود غالب عندلیبی از گلستان عجم

Ман зи ғифлати тӯтии Ҳиндӯстони номидмш

من ز غفلت طوطی هندوستان نامیدمش