Дили тоби забт нола надорад худоӣ ро

دل تاب ضبط ناله ندارد خدای را

Аз мо мҷўии гиря беҳоиҳои ро

از ما مجوی گریه بی های های را

Ояд ба чашми равшании зарраи офтоб

آید به چشم روشنی ذره آفتاب

Бар ҳар замин ки тарҳ кунӣ нақши пой ро

بر هر زمین که طرح کنی نقش پای را

Муштоқи арзи ҷилваи хеши сети ҳасани дӯст

مشتاق عرض جلوه خویش ست حسن دوست

Аз қурби муждаи даҳ нигаҳи норасоӣ ро

از قرب مژده ده نگه نارسای را

Ошуфтагӣ бар авҷи фано бол ме занад

آشفتگی بر اوج فنا بال می زند

эй шуълаи доғи гирду нигаҳи дори ҷой ро

ای شعله داغ گرد و نگه دار جای را

Вомондагии сети паии сипари водии хаёл

واماندگی ست پی سپر وادی خیال

Шавқи ту ҷода кард раги хоби пой ро

شوق تو جاده کرد رگ خواب پای را

Сари манзили расое андеша худем

سر منزل رسایی اندیشه خودیم

Дар мо гуми сети ҷилваи паии раҳнамоӣ ро

در ما گم ست جلوه پی رهنمای را

Аз печу тоб оз сутӯҳанд саракашон

از پیچ و تاب آز ستوهند سرکشان

Ангушт зинҳор шимур ҳар ливоӣ ро

انگشت زینهار شمر هر لوای را

Ҳасан батон зи ҷилваи нози ту ранг дошт

حسن بتان ز جلوه ناز تو رنگ داشت

Бихўд ба буи бода кашидем лой ро

بیخود به بوی باده کشیدیم لای را

Гуяд тағофули ту ки рад карда туам

گوید تغافل تو که رد کرده توام

Аз пушт чашм менагарм пушти пой ро

از پشت چشم می نگرم پشت پای را

Ёрб ба боли теғ ки парвоз мекунад ?

یارب به بال تیغ که پرواز می کند؟

Нангаст дӯш , фарқи баландии гароӣ ро

ننگست دوش، فرق بلندی گرای را

Гар чашм ашк азуаст вагар сина оҳ азуаст

گر چشم اشک ازوست وگر سینه آه ازوست

Бо кист доварии дили дрдозмоиро ?

با کیست داوری دل دردآزمای را؟

Мардуми зи фарти завқ ва тасаллӣ наме шавам

مردم ز فرط ذوق و تسلی نمی شوم

Ёрб ! куҷо барам лаби хнҷрстоиро ?

یارب! کجا برم لب خنجرستای را؟

Ғолиб буридам аз ҳама , хоҳам ки зин сипас

غالب بریدم از همه، خواهم که زین سپس

Кунҷӣ гузинаму бпрстми худоӣ ро

کنجی گزینم و بپرستم خدای را