Тан бар каронаи зойеъи дил дар миёнаи ғофил

تن بر کرانه ضایع دل در میانه غافل

Чун ғарқае ки монад рахташ ба сӯии соҳил

چون غرقه ای که ماند رختش به سوی ساحل

Доғам ба шуъла зоӣ андоз барқи хотФ

داغم به شعله زایی انداز برق خاطف

Саъйам ба норасои парвози мурғи бсмл

سعیم به نارسایی پرواز مرغ بسمل

Завқи шаҳодатамро дасти қазо ба ҳино

ذوق شهادتم را دست قضا به حنا

Сайри саодатамро пои ситора дар гул

سیر سعادتم را پای ستاره در گل

Андешаро саросари ҳашарии сет дар баробар

اندیشه را سراسر حشری ست در برابر

Назораро дамодами барқии сет дар муқобил

نظاره را دمادم برقی ست در مقابل

Фарсӯда гашт поем аз пўиаҳҳои ҳарза

فرسوده گشت پایم از پویه های هرزه

Ошуфта шуд димоғами зи андешаҳои ботил

آشفته شد دماغم ز اندیشه های باطل

Ҳам дар хумори дӯшини ҳолами таба ба саҳро

هم در خمار دوشین حالم تبه به صحرا

Ҳам дар баҳоии саҳбои рахтами гарав ба манзил

هم در بهای صهبا رختم گرو به منزل

Шамъами зи рӯсиёҳии доғи ҷабини хилват

شمعم ز روسیاهی داغ جبین خلوت

Чангами зи бенавои нанги бисоти маҳфил

چنگم ز بینوایی ننگ بساط محفل

Рози ту дар нуҳуфтани тбхолаҳи рехт бар лаб

راز تو در نهفتن تبخاله ریخت بر لب

Тири ту дар гузаштан пайкон гудохт дар дил

تیر تو در گذشتن پیکان گداخت در دل

Назора бо адояти Мӯсоу таври сино

نظاره با ادایت موسی و طور سینا

Андеша бо балояти Њоруту чоҳи Бобул

اندیشه با بلایت هاروت و چاه بابل

Бо ман намӯда маҷнӯни байъат ба фани савдо

با من نموده مجنون بیعت به فن سودا

Бар ту фишондаи Лайлии зевари зи тарафи маҳмил

بر تو فشانده لیلی زیور ز طرف محمل

Ғолиб ба ғуссаи шодами маргам ба хеши осон

غالب به غصه شادم مرگم به خویش آسان

Дар чораи номродми корами зи дӯсти мушкил

در چاره نامرادم کارم ز دوست مشکل