Пас аз куштан ба хобам дид нозами бадгумонӣ ро

پس از کشتن به خوابم دید نازم بدگمانی را

Ба худ печад ки ҳаии ҳаии дай ғалат кардам фулонӣ ро

به خود پیچد که هی هی دی غلط کردم فلانی را

Дилам бар ранҷ нобурдорӣ Фарҳод май сӯзад

دلم بر رنج نابرداری فرهاد می سوزد

Худовандо биёмурз он шаҳиди имтиҳонӣ ро

خداوندا بیامرز آن شهید امتحانی را

Дареғ аз ҳасрати дидори вар на ҷой он дорад

دریغ از حسرت دیدار ور نه جای آن دارد

Ки берӯят ба душман дода бошам зиндагонӣ ро

که بی رویت به دشمن داده باشم زندگانی را

Сириштамро Биёлуданд то созанд аз лояш

سرشتم را بیالودند تا سازند از لایش

Пари парвонау минқори мурғи бӯстонӣ ро

پر پروانه و منقار مرغ بوستانی را

Чу худро зарра гӯям ранҷад аз ҳарфами зиҳии толеъ

چو خود را ذره گویم رنجد از حرفم زهی طالع

з худ медонадам бе меҳри нозами меҳрбонӣ ро

ز خود می داندم بی مهر نازم مهربانی را

Ба поиши ҷон фишондан шармсорам кард ме донам

به پایش جان فشاندن شرمسارم کرد می دانم

Ки донад арзишӣ набӯд матоъи ройгонӣ ро

که داند ارزشی نبود متاع رایگانی را

Фидояти дидау дили расм ороиш мапурс аз ман

فدایت دیده و دل رسم آرایش مپرس از من

Хароби завқи гулчинӣ чаҳ донад боғбонӣ ро

خراب ذوق گلچینی چه داند باغبانی را

Чаҳ хезадгар ҳаваси ганҷи умедам дар дил ифшоанд

چه خیزد گر هوس گنج امیدم در دل افشاند

Дар ин кишвар равое нест нақди шодмонӣ ро

در این کشور روایی نیست نقد شادمانی را

Нишоти лиззати озорро нозам ки дар мастӣ

نشاط لذت آزار را نازم که در مستی

Ҳалок фитна дорад завқи марги ногаҳонӣ ро

هلاک فتنه دارد ذوق مرگ ناگهانی را

Мапурс аз айши навмидӣ ки дандон дар дил афшурдан

مپرس از عیش نومیدی که دندان در دل افشردن

Асос муҳкамӣ бошад биҳишти ҷовдонӣ ро

اساس محکمی باشد بهشت جاودانی را

Саросари ғамзаи ҳайти лоҷувардӣ буд ва ман умрӣ

سراسر غمزه هایت لاجوردی بود و من عمری

Ба маъшӯқии прстидми балои осмонӣ ро

به معشوقی پرستیدم بلای آسمانی را

Ба ҷуз сӯзанда ахгар гул нагунҷад дар гиребонам

به جز سوزنده اخگر گل نگنجد در گریبانم

Бдомўз итобам барнатобам меҳрбонӣ ро

بدآموز عتابم برنتابم مهربانی را

Дилами маъбуд зардуштаст ғолиб фош ме гӯям

دلم معبود زردشت است غالب فاش می‌گویم

Ба хас яъне қалам ман додаам озрФшонӣ ро

به خس یعنی قلم من داده‌ام آذرفشانی را