Қазои ойӣнаи дор аҷз хоҳад нози шоҳӣ ро

قضا آیینه دار عجز خواهد ناز شاهی را

Шикастӣ дар нҳодстии адои кҷклоҳӣ ро

شکستی در نهادستی ادای کجکلاهی را

Табиӣ нест ҳар ҷои ихтилот , аз ваии ҳазари хуштар

طبیعی نیست هر جا اختلاط، از وی حذر خوشتر

Кам аз сӯзанда оташ нест оби гарми моҳӣ ро

کم از سوزنده آتش نیست آب گرم ماهی را

зи рахти хобами отшпораҳҳо рафта сет ме донад

ز رخت خوابم آتشپاره ها رفته ست می داند

Табам дар ларза афганда сети боди субҳгоҳӣ ро

تبم در لرزه افگنده ست باد صبحگاهی را

Намонад аз касрати доғи ғамати он мояи ҷои боқӣ

نماند از کثرت داغ غمت آن مایه جا باقی

Ки доғӣ дар фазоӣ сина андозад сиёҳӣ ро

که داغی در فضای سینه اندازد سیاهی را

Шабами торику манзили давру нақши ҷодаи нопидо

شبم تاریک و منزل دور و نقش جاده ناپیدا

Ҳалоками ҷилваи барқи шароби гоҳ-гоҳе ро

هلاکم جلوه برق شراب گاهگاهی را

Чаҳ рӯ майсозӣ эй ойӣнаи оҳ аз содагӣҳоят

چه رو می سازی ای آیینه آه از سادگیهایت

Ба ман бигзор гуфтам шеваи ҳайрати нигоҳӣ ро

به من بگذار گفتم شیوه حیرت نگاهی را

Вадиат бӯдааст андари ниҳоди аҷзи мо нозӣ

ودیعت بوده است اندر نهاد عجز ما نازی

Ҷудо аз қатра натавон кард тӯфони дастгоҳӣ ро

جدا از قطره نتوان کرد طوفان دستگاهی را

Ҳамоно каз навомӯзони дарси раҳматии зоҳид

همانا کز نوآموزان درس رحمتی زاهد

Ба завқи даъвӣ аз бар карда баҳс бегуноҳӣ ро

به ذوق دعوی از بر کرده بحث بی گناهی را

Дилогар доварии дорӣ ба чашм серума олудаш

دلا گر داوری داری به چشم سرمه آلودش

Нахустам безабон кун то ба кор оем гувоҳӣ ро

نخستم بی زبان کن تا به کار آیم گواهی را

Марв дар хашмгар дастӣ ба домон ту зад ғолиб

مرو در خشم گر دستی به دامان تو زد غالب

Вакилаши ман , намедонад тариқи додхоҳӣ ро

وکیلش من، نمی‌داند طریق دادخواهی را