Гар биёеи маст ногоҳ аз дар гулзори мо

گر بیایی مست ناگاه از در گلزار ما

Гули з болидан расад то гӯшаи дастори мо

گل ز بالیدن رسد تا گوشه دستار ما

Ваҳшатӣ дар толеъи кошонаи мо дида аст

وحشتی در طالع کاشانه ما دیده است

Май пурд чун ранг аз рух , соя аз девори мо

می پرد چون رنگ از رخ، سایه از دیوار ما

Гӯшаи гирониму маҳви пос номӯс худем

گوشه گیرانیم و محو پاس ناموس خودیم

Обрӯии мо гудози ҷавҳари рафтори мо

آبروی ما گداز جوهر رفتار ما

Хаста аҷзем ва аз мо ҷузи гунаҳ мақбул нест

خسته عجزیم و از ما جز گنه مقبول نیست

Такя дорад бар шикасти тавбаи истиғфори мо

تکیه دارد بر شکست توبه استغفار ما

Сахт ҷонему қумоши хотир мо нозукаст

سخت جانیم و قماش خاطر ما نازکست

Коргоҳи шишаи пиндорӣ буд кҳсори мо

کارگاه شیشه پنداری بود کهسار ما

намефазояд дар сухани ранҷӣ ки бар дил ме расад

می فزاید در سخن رنجی که بر دل می رسد

Тӯтии ойӣна мо мешавад , зангори мо

طوطی آیینه ما می شود، زنگار ما

Аз гудози як ҷаҳон ҳастӣ сабӯҳӣ карда ем

از گداز یک جهان هستی صبوحی کرده ایم

Офтоби субҳи маҳшари соғари саршори мо

آفتاب صبح محشر ساغر سرشار ما

Саргаронем аз вафо ва шармсорем аз ҷафо

سرگرانیم از وفا و شرمساریم از جفا

Оҳ аз нокомии саъии ту дар озори мо

آه از ناکامی سعی تو در آزار ما

Чок « ло » андари гиребон ҷаҳот афганда ем

چاک «لا» اندر گریبان جهات افگنده ایم

Бе ҷиҳати беруни хиром аз пардаи пиндори мо

بی جهت بیرون خرام از پرده پندار ما

Зарраи ҷуз дар равзан девор нагушӯда сети бор

ذره جز در روزن دیوار نگشوده ست بار

Ҷинс бетобӣ ба дуздии барда аз бозори мо

جنس بی تابی به دزدی برده از بازار ما

Аз нами борони нишоти гули бдомўз ту шуд

از نم باران نشاط گل بدآموز تو شد

Гиряи абр баҳорӣ карда обии кори мо

گریه ابر بهاری کرده آبی کار ما

Ғолиб аз саҳбои ахлоқи зуҳӯрӣ сар хушем

غالب از صهبای اخلاق ظهوری سر خوشیم

Порае бешаст аз гуфтори мо кирдори мо

پاره‌ای بیش است از گفتار ما کردار ما