Ба гетӣ шуд аён аз шеваи аҷзи изтирори мо

به گیتی شد عیان از شیوه عجز اضطرار ما

зи пушти даст мо бошад қумош рӯй кори мо

ز پشت دست ما باشد قماش روی کار ما

Ба бим афганда майро чораи ранҷи хумори мо

به بیم افگنده می را چاره رنج خمار ما

Қадаҳ бар хеш меларзад зи дасти раъшаи дори мо

قدح بر خویش می لرزد ز دست رعشه دار ما

Хушо ҷонӣ ки андӯҳӣ фурӯ гирад саропояш

خوشا جانی که اندوهی فرو گیرد سراپایش

зи навмидӣ тавон пурсед лутфи интизори мо

ز نومیدی توان پرسید لطف انتظار ما

Нишастан бар сари роҳи таҳайюр олимӣ дорад

نشستن بر سر راه تحیر عالمی دارد

Ки ҳар кас меравад аз хеш мегардад дучори мо

که هر کس می رود از خویش می گردد دچار ما

Чу буии гул ҷунун тозем , аз мастӣ чаҳ май пурсӣ ?

چو بوی گل جنون تازیم، از مستی چه می پرسی؟

Гусастан дорад аз сад ҷои Аннани ихтиёри мо

گسستن دارد از صد جا عنان اختیار ما

Фурӯзад ҳар қадари ранг гул афзоед табу тобиш

فروزد هر قدر رنگ گل افزاید تب و تابش

Кабоби оташи хеши сети пиндории баҳори мо

کباب آتش خویش ست پنداری بهار ما

Ҳарифони шӯриши ишқи туро бе пардаи дидандӣ

حریفان شورش عشق ترا بی پرده دیدندی

Ба домон гар нагаштӣ мавсими гули пардаи дори мо

به دامان گر نگشتی موسم گل پرده دار ما

Ҳануз аз мастии чашм ту меболад тамошое

هنوز از مستی چشم تو می بالد تماشایی

Ба мавҷ бода монад партави шамъи мазори мо

به موج باده ماند پرتو شمع مزار ما

Бад-ӣни тамкини ҳарифи дастбурд нола натавон шуд

بدین تمکین حریف دستبرد ناله نتوان شد

Буд санги фалохани мари садоро кӯҳсори мо

بود سنگ فلاخن مر صدا را کوهسار ما

Хушо овораге гар дарнавард шавқ барбандад

خوشا آوارگی گر درنورد شوق بربندد

Ба тори домании шерозаи мушти ғубори мо

به تار دامنی شیرازه مشت غبار ما

Бад-ӣни як осмони дурдона май бинӣ наме бинӣ

بدین یک آسمان دردانه می بینی نمی بینی

Ки моҳ нав шуд аз судани кафи гавҳари шумори мо

که ماه نو شد از سودن کف گوهر شمار ما

Ниҳоли шамъро болидан аз коҳиднаст ӣнҷо

نهال شمع را بالیدن از کاهیدن است اینجا

Гудоз ҷавҳар ҳастӣаст ғолиби обёри мо

گداز جوهر هستی است غالب آبیار ما