эй зи сози занҷирам дар ҷунун навогар кун
ای ز ساز زنجیرم در جنون نواگر کن
Бандгар бад-ӣни завқи сети порае гаронтар кун
بند گر بدین ذوق ست پاره ای گرانتر کن
Файзи айши наврӯзии ҷовдона хуш бошад
فیض عیش نوروزی جاودانه خوش باشد
Рӯзи ман зи торикӣ бо шабам баробар кун
روز من ز تاریکی با شبم برابر کن
Зончаҳи дили зи ҳам пошад , лаб чаҳ тараф барбандад
زانچه دل ز هم پاشد، لب چه طرف بربندد
ё маҷоли гуфтани даҳ ё на гуфта бовар кун
یا مجال گفتن ده یا نه گفته باور کن
Дар расоеи саъйами уқдаҳо паёпаии зан
در رسایی سعیم عقده ها پیاپی زن
Дар равонии корами фитнаҳо шиновар кун
در روانی کارم فتنه ها شناور کن
эй ки аз ту меояд хаси шррФшон кардан
ای که از تو می آید خس شررفشان کردن
Захмро зи хунобаши бахяҳо пар озар кун
زخم را ز خونابش بخیه ها پر آذر کن
Хуй саркашам додӣ аҷз рашк напасандам
خوی سرکشم دادی عجز رشک نپسندم
Синаи ман аз гармии тоба самандар кун
سینه من از گرمی تابه سمندر کن
« кун » ба порсӣ гуфтӣ соз муддао кардам
«کن » به پارسی گفتی ساز مدعا کردم
Ҳам ба хеш дар тозӣ гуфтаро мукаррар кун
هم به خویش در تازی گفته را مکرر کن
Зини дарунаи коўиҳои гавҳарам ба кафи номад
زین درونه کاویها گوهرم به کف نامد
Хидматӣ муайян шуд аҷртӣ муқарар кун
خدمتی معین شد اجرتی مقرر کن
Аз даруни равонамро дар сипоси хеш овар
از درون روانم را در سپاس خویش آور
Вази буруни забонамро шикваи санҷ ахтар кун
وز برون زبانم را شکوه سنج اختر کن
Бахшиши худовандигар фарохури зарфи сет
بخشش خداوندی گر فراخور ظرف ست
Ҳам ба ҳуши бешии даҳ ҳам ба метавонгар кун
هم به هوش بیشی ده هم به می توانگر کن
Баҳри хештан ғолиб ҳасте тарошидаи сет
بهر خویشتن غالب هستیی تراشیده ست
Қаҳрамони ваҳдатро дар миёна довар кун
قهرمان وحدت را در میانه داور کن