эй гул аз нақши кафи пои ту домони туро

ای گل از نقش کف پای تو دامان ترا

Гул фишон карда қабои сарви хиромони туро

گل فشان کرده قبا سرو خرامان ترا

То зи хӯн ки азин пардаи шафақи бози дамад ?

تا ز خون که ازین پرده شفق باز دمد؟

Равнақ субҳ баҳораст гиребони туро

رونق صبح بهارست گریبان ترا

Ҳар қадари шиква ки дар ҳавсилаи гирди омада буд

هر قدر شکوه که در حوصله گرد آمده بود

Гӯй гардид ба мастии хами чавгони туро

گوی گردید به مستی خم چوگان ترا

Ҷазбаи захми дилам коргар афтод , мабод

جذبه زخم دلم کارگر افتاد، مباد

Атса ғарбол кунад мағзи намакдони туро

عطسه غربال کند مغز نمکدان ترا

Ндмди буии кабоб аз нафаси ғайру хушам

ندمد بوی کباب از نفس غیر و خوشم

намешиносам асари гармии пинҳони туро

می شناسم اثر گرمی پنهان ترا

Роҳати доимии завқи талабро нозам

راحت دائمی ذوق طلب را نازم

Гирди намнок буд сояи биёбони туро

گرد نمناک بود سایه بیابان ترا

Чашми оғишта ба хӯни байну зи хилвати бадари ой

چشم آغشته به خون بین و ز خلوت بدر آی

Инак абри шафақи олӯдаи гулистони туро

اینک ابر شفق آلوده گلستان ترا

Ое аз базми рақибу сар роҳат меРом

آیی از بزم رقیب و سر راهت میرم

То рибоем дил аз нози пушаймони туро

تا ربایم دل از ناز پشیمان ترا

Чаҳ ғам ар силии санг ситамаш кард кабӯд

چه غم ار سیلی سنگ ستمش کرد کبود

Сабзаи зории танами тарафи хиёбони туро

سبزه زاری تنم طرف خیابان ترا

Фурсатати бод ки сар дар сар карт кардем

فرصتت باد که سر در سر کارت کردیم

Офтоб лаб бомем шабистони туро

آفتاب لب بامیم شبستان ترا

Ҳар ҳиҷобӣ ки диҳад рӯй ба ҳангомаи шавқ

هر حجابی که دهد روی به هنگامه شوق

Пардаи соз буд замзамаи санҷони туро

پرده ساز بود زمزمه سنجان ترا

Фориғаши сохта аз ҳасрати пайкони ғолиб

فارغش ساخته از حسرت پیکان غالب

Ҳақ буд бар ҷигари риши ту дандони туро

حق بود بر جگر ریش تو دندان ترا