Дидаи вари он ки то наад дил ба шумори дилбарӣ

دیده ور آن که تا نهد دل به شمار دلبری

Дар дил санг бингарад рақс батон озрӣ

در دل سنگ بنگرد رقص بتان آزری

Файзи натиҷаи вараъ аз май ва нағма ёфтем

فیض نتیجه ورع از می و نغمه یافتیم

Зуҳраи мо барин уфуқ дода фурӯғи муштарӣ

زهره ما برین افق داده فروغ مشتری

То набӯд ба лутфу қаҳри ҳеҷ баҳона дар миён

تا نبود به لطف و قهر هیچ بهانه در میان

Шукр гирифт норасои шикваи шимурди срсрӣ

شکر گرفت نارسا شکوه شمرد سرسری

эй ту ки ҳеҷ зарраро ҷуз ба раҳи ту рӯй нест

ای تو که هیچ ذره را جز به ره تو روی نیست

Дар талабат тавон гирифт бодияро ба раҳбарӣ

در طلبت توان گرفت بادیه را به رهبری

Ҳар ки дили сет дар буриши доғи ту раведаши зи дил

هر که دل ست در برش داغ تو رویدش ز دل

То чу ба дайгарӣ диҳад бози барӣ ба доварӣ

تا چو به دیگری دهد باز بری به داوری

Бас ки ба фани ошиқии ғайрати ғайри ҷонгзост

بس که به فن عاشقی غیرت غیر جانگزاست

Бо ту хушам ки ҷуз ту нест рӯй ба ҳар ки оварӣ

با تو خوشم که جز تو نیست روی به هر که آوری

Рашки малик чаҳ ва чаро ? чун ба ту раҳ наме барад

رشک ملک چه و چرا؟ چون به تو ره نمی برد

Биҳдаҳ дар ҳавои ту май пурд аз сбксрӣ

بیهده در هوای تو می پرد از سبکسری

Ҳайф ки ман ба хӯни тапами вази ту сухан равад ки ту

حیف که من به خون تپم وز تو سخن رود که تو

Ашк ба дидаи бшмрии нола ба синаи бенгарӣ

اشک به دیده بشمری ناله به سینه بنگری

Кавсар агар ба ман расад хок хӯрам з бе наме

کوثر اگر به من رسد خاک خورم ز بی نمی

Тӯбо агар з ман шавад ҳемаи кашами з бе барӣ

طوبی اگر ز من شود هیمه کشم ز بی بری

Дарди туро ба вақти ҷанги қоидаи Таҳамтанӣ

درد ترا به وقت جنگ قاعده تهمتنی

Фикри маро ба зери занги оинаи Сикандарӣ

فکر مرا به زیر زنگ آینه سکندری

Байнем ар гудози дил дар ҷигари оташӣ чу сайл

بینیم ار گداز دل در جگر آتشی چو سیل

Ғолиб агар дами сухани раҳ ба замири ман барӣ

غالب اگر دم سخن ره به ضمیر من بری